578 
Lithospermum tinetorium Vahl ab Anchusa tinctoria Lin: 
bene distinxerunt Anctores Exp. Mor. floribus duplo min 
ribus. Hane Baphorhizam dixi in Handb. x. Erkenn, ı 
‚Gewächse 1. 578. ob squamas faucis corollae infra stamin 
positas, quae in reliquis Anebnsis stamina tegunt. Char 
eterem hune optime expressit Sibih. fl. gr. &. 168. 
' Echium hispidum Sibth, Sl. gr. 2. 68. 2, 181. Cire 
Naupliam inyenimus uti Sibthorp (in agro Neapolitano), 1 
Exp. Mor, omissum, 
Ericaceuae, 
Erica verticillata Forsk., Exp. Mor. 110. Auetore 
nimis affınem esse E, vaganti ajunt, differre folüs breviori 
bus, floribus interrupte verticillatis spicatis et peduneulis bre 
vioribus, addunt vero: Les pedunenles varient beauconp dı 
longueur. Fere adsentirer amieissimo Klotzsehio, qui (Lin 
naea 9. 366.) plantam meam E. vaganti adsociavit, eb. 
stant tamen magnitudo totius sfirpis, anthuri longiores (nor 
semper vero interrupte vertieillati) et folia in planta majon 
breviora. Frequentem legi eirca Naupliam, tum in isthm 
et alibi.. Duplex varietas, altera peduneulis brevioribus, al 
tera longioribus et quidem longioribus, quam in Erica va 
santer EB, vagantem elim in provineia Galliae Sologne dieta 
frequentem legi, numqusm in Lasitania, nmec in Italia, uw 
itaque mirum essef, in Graecia inveniti. 
Stellatnue, 
‚Asperula rigida Sibth. fl. gr. P. 17. 1.121. Cau- 
les in diagnosi non hene pubescentes dieit, in deseription 
melius obsolete pubescentes sive scabriuseuli, sunt enim sea- 
bri. In insula Orefa reperit, specimina nostra eirca Nau- 
pliam lecta, Ab A. eynanchiea radice magna lignosa, canli- 
bus hasi frutescentibus seahris, feliis Anferiorihus rigidis re- 
\ 
