586 
in Olympo Bithyno et Sphaciotiecis Cretae montibus, THace spe- 
eies etiam Tragacantham fundit. In Exp. Mor. 213. Astra. 
galus aristatus, 'sed tanftummodeo auctoritate Sibthorpüi indicatur, 
Hisce freius in Sieberiano Herbario cretico Astragalus ari- 
status invenitur. Equidem Smithium species commutasse auf 
omnino errasse puto. Astragalus quem e Peloponeso habeo, 
partim a me sublatum partim a Bergero traditum, cum deseri- 
ptione Candolliana A cretici optime convenit. A. aristatus vero, 
quem in Alpibus australibus praesertim in Monte Cenisio Iegi, 
a graeco valde differt, et A. aristatus 5. Sieber. quogne valde 
alieuus est. A, eretico valde affinis est A. siculus Bivon, quem 
in M. Aetna frequentissimum vidi et diffeillime oh spinds de- 
terpsi, calyce tamen satis supergue differt. An Astragalus ere- 
tions Sieb. cum Lamarkiano conveniat non faeile dixerim, cum 
in specimine meo flores defieiant, Constat ver), gummi Traga- 
canthae e Graeeia apportatum ab A, exetico Zum. desumi. 
Geranioideae. 
Geranium villosum Tenore syll. 334. Cand. pr. 2. 644, 
Circa Patras invenitur. In Exp. Mor, deest. 
‘Althaca meonantha n. sp, Tomeniosa, caule diffuse 
herbaceo,, foliis omnibus cordatis erenatis, stipulis bipartitis 
peduneulis axillarihns solitarüis petiolo breviorihus, eorolis ca- 
lyce duplo majore. Frequens in Insula Zaeyntho, ab Althaea 
rosea uti videtur diversa foliis omnibus‘ erenatis, stipulis bipar- 
titis nee multifidis, floribus minoribus. Canlis 2—3 pedalis 
diffusus, pilis stellatis tomentosus uti tota planta, versus basin 
flarescens. ' Folia summa et juniora cordata densius et candi- 
canti-tomentosa, aduliiora calvescentia et viridia; petiolus in- 
feriorum 3 poll. longus, superiorum brevior; Jamina inferiorum 
2 poll, longa et lata, Srpnlae parvae bipartitae, laciniis Imen- 
ribus. Peduneuli 2=—3 lin. longi erassi. Calyx exterior 9 
fdus, interior duplo brevior laeinüis lanceolatis acutis, interior 
” 
