— 4120 
eari sive cornu procul dubio indieatur ejusdem anılogia 
cum sepalo quinto calcarato Pelargonii laciniaque caly- 
eina calcarata T’ropaeoli. Positionem relativam sepalorum 
et religuarum partium floris jam consignavi, hie -autem; 
quum locus idoneus videtur, aestivationem -floris indi- 
cabo, quae in Impatiente melius videtur ac in ‚Balsa= 
mina, et quam nullibi accuratius deseriptam inveni, 
“ Margines sepalorum duorum extimorum primis 'yitae 
stadiis contiguos vidi, hine solummodo hiantes ut calcar 
emittant; (aestivatio valvata). Mucrones sepalorum istorum 
non invicem applicati sunt, potius una cum sepalorum 
apicibus quasi contorti. Ablatis sepalis extimis apparet 
sepalum calcaratum quod aestivatione in alabasiro quasi 
equitat, marginibus tamen vix unquam penitus contiguis; 
Prima jam alabastri aetate hiant margines sepali calca- 
rati, et apparet petalum liberum symmetricum, um 
mucerone terminal. (In Balsamina hortensö alabastri 
juniores habitu Astaci fiuviatilis chelam non male re“ 
ferunt.) Demto sepalo calcarato alabastrum videmus 
maxima e parte a petalo libero symmetrico obvolutum: 
Latus dextrum hujus petali (in Balsamina hortensi) 
sinistrum latus apicem versus paululum obtegit. Peta- 
lorum callosorum sinistrum (in Impatiente. noli tanger? 
minae 
minores eorumdem petalorum (appendices auctorum.) 
Aestivalio 
eirca dextrum quasi volutum est et postremo la 
a laminis majoribus omnino includuntur. 
corollae, quam modo.descripsi, mihi proxime accedere 
videtur ad aestivationis genus quod imbrioato-contortum 
dieunt, in quo petalorum unum omnino. exterius- est et 
a nullo alio tegitur, dum reliqua conlorta sunl« Ban 
dem aestivationem nonnumquam obseryamus- in, fanuilis 
