— 420 
duobus superioribus semper perigynis, inferioribus sub- 
perigynis. Glandularum , petalis staminibusque inter- 
positarum , aeque ac in Pelargoniis nulla vidi vestigia, 
Calyeis et corollae respectu flos hactenus omnino Pelar- 
goniaceus foret, nisi in Pelargoniis calcar pedun- 
culo adnatum esset. E staminibus octo hypogynis, vix 
monadelphis, quatuor, quae laciniis calyeinis ecalcaratis 
anteposita, prius dehiscunt. Stamina quatuor serius 
dehiseentia petalis quatuor superioribus anteposita. De- 
sunt igitur stamina duo, quorum unum fortassis cal- 
caris formationi inserviens, alterum nescio qua causa 
impeditum quominus prodeat. Stamina omnia basi con- 
ügua yidi et libera, neque vacat Jocus pro dehieienti- 
bus. Loco staminis sepalo calcarato antepositi adest 
gibber glandulosum , vix distinetum ; stammen suppres- 
sum, petalo quinto infimo antepositum, ne glandula 
quidem indicatur. Positionem relativam, aeque ac evo- 
lutionis ordinem,, optime indicavit accuratissimus Gon- 
RADUS SPRENGEL (Das entd, Geh, etc. pag. 215 seq. 
tab. VII, figg. 20. 21. 22.) — Pollinis granula multo 
minutiora quam Geranü, rotundato-trigona, simplicia , 
laevia, glabra. (Utriculus triangularis, fovilla in utrieulo 
nueleum efßeit rotundatum. ). E carpellis tribus unum 
videmus sepalo calcarato antepositum , duo petalum in- 
fimum spectantia, Fructum ipsum non deseribam, quum 
ab illustrissimis viris Drcanoor.nno, A. pm Jussizu et CA 
BESSEDES Optime sit illustratus. Aliter autem non possum 
quin quaeram, anne forsan Tropaeolis major inter6e- 
dat affinitas cum Sapindaceis, aut saltem Hippocasta- 
neis, quam cum Geraniaceis? Stamina octo cum co- 
volla pentapetala in hisce familiis quasi legitima , fruetus 
