2 . HISTORIA 
sectione distinguit genera : Plantas quarum legumen dentibus 
spinosis non cingitur , et petiolus semper inermis , ZZstragafos 
dixit ; Tragacanthe ab eo vocate fuerunt plante quarum 
petiolus spinescit ; et Pelecini nomine designavit plantas le- 
gumine plano utrinque sinuato-dentato insignitas. 
Ludvig Tournefortiana genera in integrum adoptavit. 
Linneus tertium Tournefortii genus servans , nomen in 
Biserrulam mutavit. Phace genus instituit , et in isto plantas 
legumine semibiloculari et dissepimento suture superioris 
introflexione formato distinctas collegit ; tandem plantas oin- 
nes legumine biloculari notabiles , sive inermes , sive spines- 
centes Astragalis annumeravit ; etsi hi characteres accurati- 
videantur, eosdem quandoque Linnæus ipse neglexit in spe- 
. cierum distributione; reverà Astragalus verticillaris, A. 
pilosus, A. montanus, A. uralensis , A. campestris L. Pha- 
cas inter ordinandi erant, cùm specierum harum legumen 
sulurá superiore introflexà sit biloculare aut semibiloculare ; ; 
ex adversos haca alpina, Ph. australis, Ph. frigida , et 
Ph. bætica nullum inter Phacas locum merebantur , ob illa- 
rum legumen omninó uniloculare. 
Gleditsch Linnæi vestigiis institit, fructu. biloculari Astra 
galos designans. 
. Adanson Tragacanthas ab Astragalis sejunxit , causam 
dissociationis i interserens illarum leguneu figura ovatum: que 
nota conveniens equidem nonnullis Europæis T ragacanthis , 
Astragalo tr igono N. his certissime affini nullum in Phalange 
locum concederet, atque inermes Astragalos non raros nu- 
mero, cum istis permisceret. 
Haller Phacas et Astragalos in unicum genus compegit , 
species uniloculari fructu gaudentes cum bilocularibus con- 
fudit, suique generis characterem è sola florum figura de- 
prompsit. | 
Scopoli ad Halleri classificationem se totus accomodavit , 
hocce fretus principio ( me juice,  rejiciendo ) plantas non 
