GENERALIS. 9 
S. 8. Astragalus. 
Astragali, ut suprà dixi, carina obtusa, legumine bilo- 
culari, suturaque inferiore introflexà , dignoscuntur. Astra- 
galus autem dicitur ex antiqua voce Agrpayadoc quà Græci,juxtà 
Ruellium, leguminosam quidem plantam, sed forte ab Astra- 
galo nostro diversam , designabant. Hujus generis species etsi 
numerosissime in iisdem regionibus: feré omnes habitant ; 
Asi pars occidentalis Astragalorum patria habenda est; duo 
in Chinà , duo in Canadà, in Americà meridionali tres re- 
periuntur; cceterique omnes e Sibirià , Persia, Asia minore, 
Judæà, Barbarià, Europæque australibus regionibus sunt 
oriundi. 
Astragalos in tres sectiones disposuerat Linnzus, nempe 
lignosos, caulescentes et acaules : ast multæ species nuper in 
apertum prolatæ, non nisi difficillime hoc in ordine locum 
obtinent ; adde quod: plures ex acaulibus in hortis caulescen- - 
tes fiunt, ut Astragalus depressus ; : plurimæ ex herbaceis 
frutescentes et multe herbaceæ quàm evidentissime quibus- 
dam frutescentibus affines sunt. 
Non me latet Astragalos optima ratione ordinari posse ex 
solà inspectione — que mire variant; quod ad di- 
reclionem pertinet, sunt erecta, patula, aut pendula; quod 
ad rectitudinem, recta, incurva , arcuata , aut contortupli- 
cata ; ad formam, cordiformia , rotunda, ovata, depressa, 
compresso - elongata , vel triquetra; ad superficiem , lævia, 
rugosa, aut echinata; ad lanuginem, glabra, pubescentia, 
villosa, lanata, aut hirsuta; ad divisionem denique, bilocu- 
laria aut semi-bilocu laia. Ergo ex solis leguminibus Astragali 
species agnosci posset, sed sæpissimè legumine seu in hortis - 
sive in herbariis desiderando, generis divisiones è constan- 
tioribus perspectuque facilioribus critertis desumere satiüs 
duxi. | 
2 
