SPECIALIS 67 
; 
Onobrychis foliis viciæ majoribus ceruleo-purpurascentibus 
seu foliis Tragacanthe, €. B. Pin. 351. 
Onobrychis tv. Clus. Hort. 2. P 240. 
Astragaloides alpina purpurea villosa pumila foliis brevio- 
ribus acuminatis. T/L pis. p. 19. t. 14. f. 3. 
Oxytropis de montagne. Gall 
Rapix lignosa, repens, cylindrica. Caulis subnullus aut 
brevis. Folia subradicalia, aut caulina villosissima. Stipule 
bin: , petiolo adhærentes. Petiolus 5-4 centim. longus. Fo- 
liola 21-25, opposita , sessilia , elliptico-ovata , hispido - vil- 
losa, scpiüs inferne glabriora et subeonvoluta, 5-7 millim. 
longa , 2-3 lata. Scapi folio pauló longiores , graciles , villosi. 
Flores 7-12 capitati, sessiles , patuli. Bractez minime , 
villosæ. Calyx cylindricus villosus, quinquedentatus ; den- 
tibus inferioribus pauló longioribus. Corolla purpurascens , 
salyce longior. Vexillum ovatum, alis vix longius. Aloe sti- 
pitatæ, hinc auriculatæ. Carina alis subæqualis, apice in 
mucronem brevem acutiusculum surrecta. Legumen erec- 
tum, villosum, tereti-oblongum, stylo acuminatum , superne 
sulcatum , vix semi - biloeula re; suturá superiore introflexà 
(v. s.) 
HasniTAT in montibus Europe australis. Y. 
* 
“Valde affinis Astragalo alpino Linnæi, sed differt carinis 
in mucronem desinentibus, habitu minori , foliolis magis 
villosis , et leguminibus subbilocularibus erectis. Astragalum 
alpinum L. quem ab ipso Linnæo missum in herbario Bur- 
manniano vidi, verè inter Phacas nostras pere est. 
Astragalus leneanthus Pall. Astr. p. 59. n. 65. t. 47. Et 
Astragalus argentatus Pall. Astr. p. 60. n. 66. t. n mihi 
videntur Astragali montani mera varietates ; sed cum legu- 
mina non viderit Pallas adhucdum sub judice lis est. 
