100 HISTORIA 
Astragalus austriacus. A. caulescens prostratus , pinnulis li- 
searibus alis bilobis, leguminibus subnutantibus coloratis. 
Scop. Insubr. 2. p. 110. n. 44 
Astragalus floribus viciz dilute purpureis aut cæruleis. Tourn. 
Inst. p. 415. 
Onobrichis II. Clus. Hist. 2. p. 239. icon. 
Onobrichis floribus viciæ dilute cæruleis. €. B. Pin. 551. 
Onobrichis quibusdam subceruleo flore. J. B. Hist. 2. p. 557. 
Astragale d'Autriche. Gall. 
 . Raprx lignosa ; caules herbacei , numerosi, 1-5 decim. 
Tongi, diffusi , interdüm erectiusculi, glabri, subangulati. Sti- 
pole subacute, late, in unam coalitæ. Folia glabra , 5-7 
cent. longa, infima latiora. Foliola 13-19, sessilia , linearia , 
apice truncata , emarginata , 10-12 millim. longa. Pedunculi 
axillares, nudi, foliis longiores. Flores parvi, spicati , pedi- 
cellati , patentes, bracteà minima instructi. Calyx campanu- | 
: latus , feré truncatus ; dentibus parvis, obtusis , vix distinctis. 
Corol la violacea, calyce dupló longior. Vexillum latum, ro- 
tundatum „alis æquale. Ale pedicellatæ , limbo oblongo , ro- 
 tundè basi appendiculato. Carina obtusa, alis æqualis. Legu- 
men ex utraque parte acutum, , compressum , pubescens , pen- | 
dulum , biloculare , suturà inferà introflexà , 12-15 millim. 
longam. Semina 3-5 in quoque lóculamento , oblonga , sub- 
renilormia ( v. s. ). 
HanrrAT in Hispania, Italia septentrionali , Gallia meri- 
dionali, Austria, etc. Y. 
Ab Astragalo sulcato (quocum commiscuerunt non nulli 
auctores ) differt caulibus procumbentibus ; foliolis linearibus 
apice truncatis; leguminibus pendulis, pubescentibus , om- 
ninó bilocularibus. ` 
