axillares, pb hb mulls Denon. Flores solitarii 
aut bini, pedicellati, erecti. Bracteæ lanceolate , acule, 
pedicello æquales. Calyx cylindricus, subvillosus, quinque- 
dentatus; dentibus acutis , brevibus. Corolla calyce longior, 
albo et roseo variegata; Vexillum oblongum , obtusum, alas 
superans; Alo stipitalee ; limbo angusto, hiuc auriculato. | 
Carina alis brevior, vix obtusa. es deciduum, ovato- 
oblongum, plerumque monospermum , tomentosum, calyci 
æquale (v. s. ).. : 
F 
Hası TATIN Hispanià etin Oriente inter rupes. 5. 
Affinis A. Massiliensi. Differt foliolisacutis, superne glabrius- 
culis , pedunculis vix bifloris, folio dupló brevioribus ; floribus 
minoribus; leguminibus submonospermis, magis tomentosis. 
« Floret primos. ad calores, plerumque aprili , ait celeb. 
Pallas; in summa. quandoque foeni penurià Tataris pro hie- 
mali pabulo boum servit hic frutex, quem securè cæsum 
igni imponunt, quo amburuntur spinæ, et substantia lignea 
tumens, mollescit et fibroso fungosa evadit, quam dulce- 
dine ejus mirè allecta armenta et oves inermem avidè 
comedunt. Capræ etiam spinis 2 armatam plantam rodunt..... 
Gummi nunquam sudat ne quidem vulnerata vel abscisso 
trunco. » (Pall. loc. cit.) 
XCVI. ASTRAGALUS MASSILIENSIS 
A. floribus subspicatis calycibus quinquedeniatis , foliolis 
tomentoso-incanis. (s 
Astragalus massiliensis. A. (rúticosus, ramosus, incanus, race- 
mis capitatis pedunculatis , dentibus calycinis brevibus. 
Lam. Dict. n. 59. 
 Atragalus tragacantha. A. caudice arborescente , petiolis 
: spinescentibus. Lin. Spec. 1073. Desf. Ail. p 189. 
2 
