





( 





■>■ . 



c 





164. 





Dicranum 2. maius* 



< 



Crescit in rupestribus montosis et alpinis umbrosis Angliae, 



Franconiae, in rupibus arena- 



Sudetum , montis 



: 



riis Dresdanis , vere et aestate fructiferum. % 



idix subbasilaris , capillacea, in caule tomentosa. Cau* 



lis palmaris, erectus aut ascendens, parce ramosus ; ramis lon^isl 

 fastigiatis , rufofuscus. Folia minus densa, e lanceolato Ionge 

 a uminata, maxime falcata, secunda, apice serrata, quandoque 

 " subserrata , basibus parum imbricata , basi planiuscula , superius 

 canaliculata, laevia, per siccitatem longitudinaliter plioata , hu- 

 miditate obliterate lineata per areolas reticuli elongatas; e fusco 

 viridia , nitida. Perichaetii feminei terminalis folia ovato - 

 oblonga mucronata, basi cylindrico - convoluta , mucrone patu- 



10, subflexuoso, pallide 



■ 



longo - cylindrica , fusca. 



- 

 1 



I 



Vt 



Setae utplurimum tres ad quinque« 

 singulo perichaetio editae, sesquiunciales a« biunciales, ere'- 



ctae , siccitate tortiles. Theca ovato - cylindrica , iunior erecto- 

 cernua, vetustior curvata in circuli dimidium arcum, Iaevis, 

 e rufo - fusca. Peristoma apice incurvati denies anguste Ian' 

 ceolati, ultra medium fere bifidi , trabiculati, rufo-fusci. Oper- 

 culum e convexo subulatum , thecae aequale et concolor , sub- 

 rectum. Calyptra ut in praecedente. 



* 



Differt a scopario , theca breviore , magis ventricosa , iu- 

 Tentute erectiore, aetate curvata, setarum frequentia, foliis lon- 

 gis, maxime falcatis, colore laete viridi et loco montoso sub- 

 alpino. Qui specimina ipsi legerunt, loco natali statim genui- 

 nam et a scopario diversam specicm esse, pronunciant. 



< 



\ 

















\ 





. 









