630 I. Urban. 
Cordia tarmensis Krause n. sp.; frutex erectus, usque 2 m altus, ut 
videtur dense ramosus; rami inferne teretes, cortice obscure brunneo, 
rimoso, scabro, hinc inde verrucoso, subglabro obtecti, superne quadrangu- 
lares, subsuleati, dense cinereo- vel fulvo-cinereo-pilosi. Folia alterna, in- 
terdum fere opposita, longiuscule petiolata; petiolus 8—10 mm longus, 
hispidus, supra usque ad basin plus minusve canaliculatus; lamina sub- 
coriacea, rugosa, utrinque hispida, elliptica vel ovato-elliptica, apice acuta, 
basi sensim in petiolum contracta, margine integerrima vel interdum apicem 
versus subdentata, 8—1? cm longa et medio usque 4 cm lata, supra 
(sicca) fere castanea, subtus dilute viridescens. Cineinni pauci terminales 
vel rarius axillares, erecti, laxiflori, cire. 5 cm et ultra longi; (lores prae- 
sertim ad cincinnorum apicem congesti, parvi, sessiles; calyx usque ad 
medium quinquepartitus, extus breviter dense pilosus, laciniis late ovatis, 
acutis instructus; corollae tubus subglaber, circ. 4 mm longus, calycis 
laciniis circ. duplo longior; lobi brevissimi, obtusi, patentes vel leviter 
recurvi, albi (in siccitate fusci); stamina circ. medio tubi affixa, corollae 
tubum paulum superantia; filamenta liliformia, basi valde dilatata, ad in- 
sertionem villosa, superne glabra; antherae rotundatae vel rotundato-ellip- 
soideae; stilus tenuis, erectus, elongatus, calycis laciniis fere aequilongus. 
Fructus non visi. 
Peru: Dep. Junin, prov. Tarma supra Huacapistana, prope viam ad 
Palca; in fruticetis, 2000—2100 m (WEBERBAUER n. 2045 — fl. mense 
Januario). 
Die Pflanze gehört in die Sektion Myxa, Untersektion Laxiflorae; am nächsten 
dürfte sie mit C. seaberrima H.B.K. verwandt sein, von welcher Art sie sich nur durch 
größere, stärker zugespitzte Blätter und längere, einfachere Wickel unterscheidet. 
Tournefortia brevilobata Krause n. sp.; frutex erectus, fere arbo- 
rescens, usque 5 m altus, dense squarroso-ramosus; rami teretes, superne 
subquadrangulares, ubique incano-tomentosi. Folia alterna, longiuscule petio- 
lata; petiolus 1—1,4 cm longus, supra vix canaliculatus; lamina subcoriacea, 
rugosissima, nervis supra profunde depressis subtus prominentibus instructa, 
utrinque hispida, anguste elliptica, apice acuta, basin versus sensim an- 
gustata, margine integerrima, 8—9 cm longa et medio usque 3,5 em lata. 
Cincinni terminales axillaresque, densiflori, apice recurvi, in fructu demum 
erecti, sub anthesi circ. 2,5—3 em longi, demum valde elongati. Flores ses- 
siles, distichi; calyx extus hispidiusculus, laciniis 5 linearibus acutis; corollae 
tubus extus sparse pilosus, cylindricus sed apice paulum contractus, quam 
calycis laciniae cire. duplo longior, lobi breves, rotundato-obtusi, albo-viri- 
descentes; stamina medio tubi inserta, filamenta brevissima, antherae 
ellipsoideae; stylus brevissimus quam calycis laciniae brevior. Fructus globosi, 
glaberrimi, circ. 2,5 mm diametientes. 
Colombia: Prope Poblazon in fruticetis densissimis, 1800 —2500 m 
(Lenmann n. 5996 — fl. mense Martio) 
Die P i oz g . 
flanze steht der in Ecuador vorkommenden T. loxensis H.B.K. sehr nahe, 
