723 
et Bauhini .ad suam vernam traxifse, _ Nee im- 
probabile, cum Potentilla alpestris. mea, Oed, . 
tab. 114, m Scandinavia proveniat, Linnaeum. illam 
uf varielatem cum sua verna conjunxisse, yli post 
‚eum Willdenow et Wahlenberg.. 
' Sed intervallo temporis a 1953, ad 1756; vide- 
tur nosiram P, auream alpium australiorum- inco= 
lam accepisse, num a Segnierio, vum a Hallere, 
non satis liquet, In plantis Martyno - Burserianis 
non aderat, nam in Centuriis earum non recensetur, 
Smith, possessor herbarii Linnaeani generosiss, 
me in literis certiorem. fecit, -a Seguiera missam 
habuisse, eui fidem. habeamus oportel, quamvis alias 
plantas a Seguiero acceptas, nomine ejus addito de- 
signabat, In, Dissertatione, enim, quae inseribitur: 
Centuria II, plantarum, ‚habita 1756 Junio, U. in 
 Amoenitatibus academicis IV..»r, LXIIL p. 297. et 
seg. sub nr. 154, descripta est: P, aurea foliis ra- 
: dicalibus quinatis serratis acuminatis, caulinis terna- 
tis, caule declinato. Cum synonymis: Hall, Enunı 
p. 339. 1,6, L. 4. et Bauh. Pin. 325. m. nr. L— 
Locus: Alpes Helvetiae. Descriptio distinetissima. 
Nune primum de similitudine illa graphica Io- 
liorum Alchemillae alpinae verba fecit, et foliola 
aculissime dentala, approximata tribuit, In se- 
quenie nr. 155. eam a Seguiero missam, nomine 
ejus apposito, indicavit, 
In Syst. Nat, Ed. X, 1759. T. II. p. 1064. di- 
stingoit auream ac vernam, illam eadem phrasi 
»peciica, ut in Cent. Il, 1. eo. 
Z22 
