72% 
In Spee, pl. Ed. a. T. I. p. yı=, Nr. 14, sistitur 
aurea ‘cam Syhonymis tantum Halleri et Bauhini; 
ac vernae atiribuit synonyma supra dicta Fl. Lapp. 
"212, Fl. Suec. Hort. CK, Baul, Pin. Tabern, 123. 
'(quae nostra verna) ut in Fl. Suec, Ed. IL 
His luce meridiana clarius' elucet, P, auream 
Linnaei esse nostram ex nostris alpibus, et Linnaeum 
illam speciem ex planta, a. nostris alpibus accepte, 
construxisse ; 'nec P. Salisburgensem Haenke. P. 
‚alpestrem nostram cum P. anrea L. unam et 
eandem speciem esse, © 
In FI. Lapponica Wahlenbergii P, alpestris 
procnl' dubio adest sub nomine: P, verna ß. quod 
5 patet praesertim ex descriptione; majorem enim 
dieit vernä, pilosque copiosiores magisque paten- 
tes‘ numeroque constante quinario foliolorum radi- 
ealiam ;, atque ex allegato synonymo Oed, £l, D 
t, 114. Pot, auream distinguit bene doct. Au 
etor ciliis sericeis, et forma 'Alchemillae simili folio- 
lorum, Miror tamen huc trahere Nr, 455, Fl. Sue- 
eicae, cujus descriptio multo melins congruit cum 
verna, 
. Optimus Retzins denigue in Flora Scandinavica 
Ed, il. p.. 122. Nr. 638. rursus P. auream habel, 
quae procnl dubio nostra P. alpestris, nec P, au- 
zeal. Nam ımo haec exsulat ex Scandinavia, 
ado citat Oed, Fl. D. t. 114. 3tio in nola dieit „A 
P. verna vere diversa aegre distinguitur® quod 
quadrat'inP, alpestrem non in vernam. Nume- 
zum 455, Fl, suec. tum trahit ad P, vernam. ibid, 
