211, 
mäte Linneano, mutatis 'jis, quae: mutanda "esse 
aetatis nostrae docti fere consentiunt,-in hae ipsa 
re optimos secuti auctores, : Generum .eam potis- 
simum curam gessimus, uf non Omnia recenter ex- 
structa adoptaremus, sed quae admittenda, quae 
reiicienda essent, ipsi dijudicaremos. . Characteres 
eorum essentiales tantum exhibuimus, quum ejus- 
raodi Flora, ut nostra est, potissimum speciebüs, 
quae sunt naturae, cognoscendis inservire debeat, 
generum vero quae ab hominibus sunt detecta et 
partim inventa, accurata cognitio aliam operam et 
longiora auxilia requirat. . . . . Quod ad species 
earumque äifferentias adhibet, duplex fere est‘ra- 
‚tio quam hujus aetatis docti sequuntur. Quorum 
quidem ii nobis semper valde peccasse visi sunt, 
qui suarum observationim nimii amatores novas, 
ut vocabulo perapto utar, fabricare species stu- 
dent; neque latet nos, ‘quod apud multos eam non 
effugiemus reprebensionem, quod nimium alteram 
rationem secuti simus, quae disjuncta conciliare 
et conjungere amet. Sed quae hac de re plura 
et longiora essent disputanda in alium locum di. 
stulimus ; monitos tantum esse lectores volumus 
nos hae.in’re nihil temere fecisse, sed- ‘quiequid 
novi. protulimus et mutavimus observatione niti, 
quae quum deesset libere sumus inseientiam con- 
fessi. Ante omnia autem studuimus ut quam ac- 
curatissime omnes a nobis observatas' varietates 
vel formas pröponeremus..quas immerito vulgo 
negligi et flocci haberi putamus. Üt enim multum 
02 
