: 97 



Haec, dum vita fuit, donorum sola voluptas, 



Manibus haec patriis munera sola placent. 

 Nos bencfaclorura memores, elapsa remcnsi 



Tempora, quod patimur quantaque damna Tuil 

 Tu, Grandaeve Senex, nlveis Tu moribus ipsa 



Vir!utis species, ipsaque cana Fides. 

 Blandus in ore decor, placidae pictalis imago, 



Otnniparcntis amor fulsit amore Tuo. 

 Tu dociles Juvenum mcntes animosqiie juvabas, 



I, 



Consilio protufus, prodif"S auxiHi: 



Solafop moestis, sorlisqiic hilarator acerbae 

 Ornytorqiie hilarae, laelitiaeque jubar- 



L 



I 



Sed Libitina vocat: nee TE pia vota retcnfant: 

 Imminet hora: Vale! jam patet atra domus. 



Umbra, itenim, di'.ccta vale! tenebrasque moranles 

 Rumpc f'jga, Euipyrii regna sereca petens! 



Sic, dum terrigenis ornamus floribus urnarn 



Nos, tremulaque damus Lilia cafsa manu; 



Ecce, nevus TIBI solnatos sine semine 



f 1 o r e s 



Pingit, et Elysii8.roribus aura vigaf. 



Quas ibi quum faclto pertcntas lumine gazas, 

 Nee reperis suelas hie TIBI delicias; 



Arbore sub vitae positam lu^taocris herbani 

 Terricolis prelio Coelitibusque parem, 



Quae TIBI suavae iiitens morientia lumine mulsif, 



L 



Caeruleo pafsum fiore imltata Deum* ) 



*} Der Verfarser is£ der Frofefsor der lateinischefl 

 Sprache zu Upsaia, Lund wall* 



ErgiDzungsbl. Nro VHf * 



V 



