215 
In siatu ipsius desceripio interdum in disco 
macula una vel plures atrofuscae offenduntur, in 
quarum loco totum dehiscere solet eorpuscukım, 
unde nec nota illa „absque ostiolo“ Fries. I. ec. 
p- 597. de omnibus valet evolutionis statibus. Raro 
fit, ut individua duo vel plura in unum confluant. 
In vetustioribus speeiminibus generatim majo- 
rem vidi nidorem, quam in junioribus, quae potius 
erant opaca nuncupanda, 
Figurarum explicatio. 
Fig. 1. repraesentat folii parvi Camelliae japonicce su- 
perliciei inferioris partem, in qua uonuulla Lepfostromatis 
Camelliae conspiciuntur specimina. a) desiguat locuın, ubı 
prima hujus fungi extant radimentı punctiformia, quae all 
b) justam jam attigerunt magnitudinem. Omnia magnitu- 
diue naturali. 
F. 2. Juniora Tepfostromatis Camelliae exemplaria cum 
ınatrice, lente parum aucta. 
F. 5. Idem magis auctum atque lougitndinaliter fis- 
sum, quo facto ipsius figura conica polissimum in conspec- 
tum venit. 
F. 4, Specimen aetate provectiore lente parum auctum 
süperneque visum. 
F. 5. Specimen prorsus perfectum, lente auclum atque 
a latere visum, ut ipsius concentrici melius conspiciuntur or- 
biculi. a) Summus et tenuissimus (discus) ; bY medius; 
€) infimus orbiculus. 
F. 6. Idem exemplar superne visum atque auctum. 
F. 7. Sectio verticalis aucti atque maxime evoluti 
Teptostroinatis Camelliae. c) Substantia folii ; b) substantia 
fungi zufa; a) discı tenuis membrana fere lacerata. Inde 
discum haud solidum esse, sed potius textu raro callulaso 
<oufllatum apparet, 
