Besondere Beilage 
Flora 1844. Bd. IL. 
(Erläuterung zu Tafel IT. und IV. des 1. Bandes.) 
Nova genera plantarum Africae, proponit et deseribit 
Ch. F. HocHSTETTER. Continuatio. 
(Cfr. Flora 1844. Nro. 2.) 
Spondiaccae. 
Selerocarya (oh pufamen durissimum a 0x Ayg0s, durus, 
et XV nux). 
Character generis: Flores polygamo-dieici par@ıli, maseuli spi- 
eati, hermaphroditi subsolitarii. Calyx 4sepalus, coloratus, sepalig 
basi imbricatis, non coalitis, subrotundis; petala 4—5 calyce s@b- 
triplo longiora, oblonga, obtusissima , reflexo-patentia, aestivatione 
quincuncialia. In flore masculo stamina quindecim circa discum car- 
hosum depressum integerrimum inserta, filamentis elongatis, antheris 
eblongis bilocularibus introrsis; in flore hermaphrodito inter stamina 
fertilia plura substerilia vel ananthera, ovarium subglobosum 2 — 3- 
loculare, stylis 2 — 3 distantibus brevibus erassis, stigmatibus pelta- 
tis. Fructus drupa carnosa putamine durissimo lignoso indehiscente, 
2 — 3loculari, loculis monospermis (plerumque unus alterve leculus 
abortivus); semen pendulum exalbuminosum, cotyledonibus crassis 
plano - convexis. 
Arber numero staminum et stylorum, aestivatione floris quincun- 
eiali, sepalis basi liberis, et ovario 2 — 3-loeulari a genere Spendias 
bene ut videtur diversa. - . 
Sclerocarya birrea Hochst. (in pll. exsiec. Un. it. ex Schim- 
peri itin.. Abyssinico nr. 610. et 1575. — Spondias birrea Flora 
Seneg. tab. 41.) . 
Descriptionem speciei vide in Flora Seneg. pag. 152., ubi jan 
suspicati sunt auctores operis praestanfissimi typum novi generis, sed 
flores hermaphroditös non viderunt. u 
Meliaceae. 
Sehizocalyx (nomen calycem ruptaura apiee aperftum indicat.) 
Character generis: Flores parvi, abortu pelygami. Calyx ovato- 
tubulosus primum: elausus vel subelausus integerrimus (apertura nulla 
vel minima), deinde irregulariter rumpendo 2 — 3fidus; petala quatuor 
(rarius quingue), calyce duplo longiora, oblonga, toro vel gynophoro _ 
brevi inserta, glandulae totidem carnosae planae (diseum 4 — Spar“ 
titam dixeris, si magis placet) ex apice fori oriundae inter petala et 
tubum stamineum interpositae, stamina 4— 5 glandulis et petalis al- 
1 
