5. 
_ quod si minoris momenti aestimaveris, species nosirae Breweriae 
generi subseribendae sunt, in quo primum collocaveram. Corolla ta- 
men Breweriae in Men. soc. h. n. Genev. VI. tab. II. fig. 14. de- 
lineata a nosira planta satis aliena est. Corolla propius ad Cressam 
accedit, a qua staminibus inclusis et capsula tetrasperma_ differt. 
1. Seddera virgata Hochst. et Steud. Cin pll. exsice. Un. it. 
Arabieis nr. 849. — Breweria virgata Hochst. msept. olim). 
Fruticulus ramosus 1— 1'/spedalis, ramis erectis fastigiatis fo- 
liisque anguste linearibus serieeis, floribus remotissime racemosis, vel 
si mavis in ramerum parte superiori axillaribus solitariis peduneulatis, 
peduneulis (pedieellis) medie bibracteolatis, basi folio suffultis, eorollis 
ealyee duplo longioribus, capsula ovata acuta, calycem auctum supe- 
- rante, apice pilosiuseula. Tab. V. fig. 1 — 10. 
Habitat inter lapides montis „Sedder‘“ ad vallem Fatme prope 
Meccam, ubi anne 1836 sub finem Februarii florentemn et fructiferam 
legit W. Schimper. - 
9. Seddera intermedia Hochst. et Steud. (in pll. exsice: Un. 
itin. Arabiecis nr. 977. Breweria intermedia Hochst. msept. olim). 
Frutieulus ramosus, subpedalis, ramis plus minus divaricatis, fo- 
liisque oblongis lanceolatisve, semipollicaribus vel brevioribus, argen- 
teo-sericeis, floribus axillaribus, sessilibus, bibracteolatis, solitariis vel 
in ramulorum infimorum summitate.rarius binis aut ternis, corolla ca- 
Iycem egrediente, duplo longiori. 
Priori valde similis, sed foliis brevioribus latioribusque, floribus 
sessilibus minoribusque diversa. Intermedia inter illam et sequentem. 
Cum priori lecta est. 
d4 3. Seddera latifolia Hochst. et Steud. (in pl. exsicc. Un. 
itin. Arabiecis nr. 884. — Breweria latifolia Hochst. mscpt. olim). 
Fruticulus humilis, spithamaeus, ramosissimus, ramis divaricalis, 
foliis ovato-subrotundis, 3— 4 linearibus, argenteo- sericeis, floribus 
ad apices ramorum et ramulerum approximate vel aggregatim sessili- 
bus, basi bibracteolatis, calyeis segmentis acuminatis, corolla calycem 
parum excedente, subquinquefida.. Tab. V. fig. B. et C. 
Haec species floribus minimis et corolla evidentius quinquefida 
gaudet. Caeterum in omnibus speciebus corolla saepissime ruptura 
membranae plicatae lobos jungentis quinqueiida evadit. 
Habitat in montibus provineiae Hedschas prope Ferihe, ubi Fe- 
braario florentem et fructiferam legit W. Schimper. 
wo . Explicatio tabulae V. 
Fig. 1. Seddera virgata 7. et St. naturali magnitudine. 
Fig. 2. Flos cum pedicello bibraeteolato magnitudine auctus. 
Fig. 8. Corolla explicata cum staminibus, aucta. 
Fig. 4 Ovarii apex cum stylis et stigmatibus, magnitudine anctus. 
Fig. 5. Dispositto partium floris. 
Fig. 6. Capsula apice subaperta, magnitudine aucta. 
Fig. 7. Eadem transversim secata et aucta. 
Fig. 8. Semen naturali magnitudine. 8.b Idem auctum. 9. Seminis sciagra- 
. pbia transversalis. 10. et 10.b Pollinis granula. 
Fig. 9. Sedderae latifoliae ramulus naturali magnitudine. C. Ejusdem flos 
anctus. 
