183 
eante, ante P. thuringiacam Bernh. inserenda erit. P. recta differt 
statura multo majore, caulibus ereetis, nunquam in orbem patentibus, 
foliis ‘quinatis, rarius septenatis, carpellis carina alaeformi einctis; P. 
pilosa distinguitur statura multo majori, caulibus erectis nec in orbem 
patentibus, hirsutis simulgae tomentosis, pilis conformibus eglandulo- 
sis, foliis quinatis, foliolis foliorum inferiorum obovato-oblongis; P., 
thuringiaca differt pilis eonformibus eglandulosis, foliis -rad. septena- 
tis, föliolis obovato-oblongis, subtus solum hirsutis, ‚utringue :concele- 
ribus, serraturis porrectis, utringue 9—12, foliolis foliorum superio- 
rum subadpresso-serratis, carpellis rugulosis nec carinatis verisimillime- 
que aliis notis, quas auctores in descriptione P. thuringiacae non ad- 
didere et quae me fugiunt, quum.hanc speciem non possideo. Cel. 
DeCandollius imo dicit de P. thuringiaca: „foliis caulinis sessilibus, 
lobis (foliolis) laneeolatis obtusis‘“; in plauta mea folia caul..inferiora 
adhuc longe petiolata, solum summa i; e. ramprum. panieulae superio- 
rum sessilia, nec sunt foliola obtusa sed acuta; cel. Kochius formam 
foliolorum P. thuringiacae non indicat; cel. Sprengelius eam ad P. 
intermediam redueit, dicens: „caulibus erectia, felivlis’ohovato-eblongis'* 
cel. Reichenbachius. eam unit eum P. chrysantha Trev.; aflırgans. „foliola 
obovato-ablongat“. ‚esse. — Porro memoratu. dignum ,; quod. cel..DeCan- 
dollius in ‚Prodr. syst. nat. p- IL.p. 578. et cel, Steudelius in.Nom. bot, p. 
386. Potentillam parvifloram Gaud. ad P. canescentem Bess. reducant, 
cel. Kochius autem in Syn. fl. g. et h. ed. 2. p.239. eagdem plantam 
heiveticam cum P, thuringiaca Bernh. conjungat, quum tamen utra- 
que species sc. P. canescens et thuringiaca tum habitu externo tum 
characteribus essentialibus insigni modo longe a se distat. Cel. Rei- 
ehenbachius plantam Gaudinianam qua varietatem P. intermediae L. 
designat. — Haec amice monui, censens, plantam helveticam de novo 
observandam et accuratius comparandam esse. 
2. Carex ampullacen Good. 
p. nutans Knaf. 
Culmo gracili nutante foliisque elongatis, spiculis inferioribus 
foemineis, superioribus androgynis, his inferne masculis, superne 
foemineis, aut inferne et superne masculis, in medio foemineis. 
— Olim misi sub nomine: C. Sternbergii mibi. Auf sumpfigen Stel- 
len im bohen Grase um Gesträuche auf einer Wiese bei Jaremiers 
in Böhmen. 
\ 
12* 
