457° 
2. — Panicula racemosa ampla illi H. sabuudi L. simillima; caulis 
10-15 dee. altus. 
A simillimo IT. affini Tausch, rigido Hartm. dignoscitur: 
'aceıno saepe magis ampliafo, involucri foliolis apice oblusis, akeniis 
conspieue minoribus ; foliis fere glahris omnibus nee imis tantum pe- 
tiolatis longissime basi angustatis et apice acuminatis, dentibus lou- 
gioribus magis antrorsum versis, caule multe minus scabro robustiere 
fere glahro , inflorescentia serotina; nam ex ultimis sub fine aestatis 
cum H. sabaudo flores praebet, dum H. affine saepe initio Junüi 
cum H. sylvatico tlores aperire ineipit. 
13. Hieracium glaueinum. Jord. Panieulae subeorymbosae ramis 
pedunenlisque cfongatis erecto-patulis haud strietis saepe divergenti- 
bus apice praesertim involuerisque canesventibus hirtisque, pilis glan- 
duliferis fusco-atris, involueri foliolis adpressis linearibus attenuato- 
ucuminglis, receptaculi alveolis margine subdentatis ad angules cilio 
e basi ovata acuminato praeditis, areolis parvis, foliis glawcescentibus 
saepe maculatis ad marginem et petiolos molliter villosis caeterum 
glabrescentibus, radicalibus longe petiolatis ovatis vel ovato-lanceolatis 
-aculis basi in petiolum limbo subaequalem eontraclis vel iwis leviter 
subcordatis postice profande ineiso-dentatis rarlus subintegris, dentibus 
elongatis acuminatis omnibus patulis vel antrorsum versis, cauliue 
solitario breviter petiolato, eaule laevi vix puberulo fistuloso erecto 
äjfice bitido vel dichoteme ramoso. 
Hab. in collibus et sylvis prope Lyon, et forsan ubique in 
Wallia orientali haud infrequens. — Fl. Majo. 4. — Flores pulchre 
Navi illis ZI. marorum L. fere majores : caules 3-5 dee. alti. 
Ab aftini AH. murorum L. eum quo confunditur statim dignesci- 
tur: ramis paniculae peiuneulisque longivribus patulis, involueri foliolis 
longias acuminatis, foliis glaucescentibus dentibusque omnibus antror- 
sum versis, " . 
Ab I. inciso Hopp. differt pedunculis involucrisque semper atıo- 
glaudulosis, habitu robustiore et aliis notis. 
Obs. H. Schmidtii Tausch. ab H. glaucino lange recedit et 
optimam constituit speciem, me judicante, 1. murorum L. minime 
affınem, et potius ad H. decipientem Froel. accedentew. Ut optime 
monwit Froelich, in DE. Prodr. 7, pag. 230, facile dignoscitur pagina 
superiere foliorum pilis rigidiusenlis more Pilosellarum teeta. Koch, 
in Syn. ed. 2, p- 522, pilos tales non vidisse profert, sed errat pro- 
fecto cel. auctor et rem sane non observavit. 
