588 
Erophila, 
78. E. vulyaris DO, (Draba verna E. Rehb. Te. Fl. g. IL £. 
4234.) Pi. exs, coll. ven. n. 168, 
In pinguibus montium Pena Gorveya et Pena de Oroel. Junio 
e. fl, et fr. 
Cochlearia. 
79. C. decipiens n. sp. Pl. exs, coli. ven. n. 368. 
Multicaulis, foliis radicalibus dense rosulatis oblongis in petio- 
um attenuatis remote obtuseque dentatis vel integris, caulinis lineari- 
spathulatis basi sagittato-amplexicaulibus, omnibus obtusis adpresse 
pilosis, ramis erectis panieulatis, pedunculis filiformibus patentibus, 
siliculis ovalibus laevibus apiculatis, seminibus leevihus. 
In Pyren. Aragon. in arenosis inter rupes calcareas in valle in- 
ter pagum Panticosa et balnea Panticosa ad alt. 3800‘, atque ad flu- 
viam Gallego infra pagum Boyo ad alt. c. 3060’, utroque loco haud 
frequens. Legi d. 29. Junii absque floribus, sed cum fructibus ma- 
turis. 
E sectione Kernera DC. Prodr. I. y. 172. Caules erecti, 1—1'/ 
pedales ramosi graciles obtusanguli inferne pilos flexuosos sparsos 
gerentes superne glaberrimi. Folia laete viridia atrinque pilis brevi- 
bus adpressis obtecta. Siliculae longe laxeque racemosae pedicellis 
duplo breviores 1:/,‘% longae, ?/4''' latae marginate stylo brevis- 
simo coronatae. Stigma capitatum refusum. Semina compressa an- 
gulata marginata dilute fusca. Stirps habitu foliorumque forma €, 
sazatili 9. auriculatael,am. persimilis, sed silienlis longioribus an- 
gustioribusque constanter ovalibas nee obovatis facile distinguitur. 
C£. icones C. saxwatilis et aurieulalae in Rchb. Ie. Fl. germ. IL £. 
4264. et 4265, 
Obs. Icone Cochleariae glastifoliaeReichenbachiano(l. e. f. 
4261) deceptus plantam meam C. glastifoliam esse primo intuitu 
opinatus sum. SedC. glastifolia vera et a mea et a Ü. saralili toto 
coelo abhorret, nec ad sectionem Kernera pertinet sed ad Cochlearias 
genuinas, inter quas jama cl.DeCandolle jure collocata est ('. gla- 
stifolia, in Hispania hucusque non nisi in Sierra Nevada, ubi anno 
1844 fructigeram legi (ef. Kunze Chloris austro-hisp. in Flora 1846, 
p. 650, et Boiss. voy, Esp. p. 49.) atque in Sierra de Guadavrama 
reperta, est planta „altissima‘“‘, ut jam dieit ol. Tournef in Instit. 
rei herb. p. 215., in pinguibus vallium alpinorum Sierre Nevadz 
hand raro hominem fere alta foliis caulinis 3—4 pollices longis, pol- 
licem latis glaberrimis glaucescentibus. Icon Reichenbachianus ei- 
talus maxime incompletus est nec excepto semine naturam plantae 
