712 
flors. Petala minima mediam germinis partem sequantia sequalia 
obovato-subrotunda, alba vitta media viridi-Iutescente nofata. Sta- 
mina longe exserta antheris ellipticis lutescentibus. Styli divaricati 
longitudine germinis. Fructus 3—3'/,‘‘ longus,, 1 latus, Aculei 
alarum setiformes, 
Differt a D. hispanica Boiss. Reut. 1. ec. (Caucalis hisp. Lam.) 
radice perenni, caulibus elatis, umbellis pedunculatis multiradiatis, 
radiis subsequalibus, involucelli phyllis integris, petalis integris, sty- 
lis elongatis, fructibus longioribus, aculeis insequalibus brevioribus 
multo numerosioribus tenuioribusque. 
"06s. Genus Durieus carpophoro indiviso gaudet, qua re ad 
Daucos e sectione Anisaclis De€. Prodr. IV. p. 214, accedit. Hie 
character eximius a cl. generis auctoribus negleetus in diagnosem 
genericum reeipiendus est, E contrario characteres e figura petalo- 
ram, longitudine stylorum aculeoramque petiti e diagnosi generica 
removendi atque ad diagnoses specificas referrendi sunt. Quo facto 
genus et species annua hoc modo definiendi erunt: 5 
Char. gen. emend. Calycis marge obsoletus. Petala parva 
sequalia, Fructus a dorso subcompressus. Carpophorum indivisum, Me- 
ricarpia jugis primariis quinque filiformibus dense et minute setoso- 
aculeolatis lateralibus marginantibus, secundariis gaatuor inter se 
zoqualibus, ala in seriem simplicem aculeorum glochidatorum ad ba- 
sin usque fissa. Vallecule sub jugis secundariis univittatss. Albumen 
complanatum, orthospermum. Umbells oppositifolise, 
D. kispanica Boiss. Reut. Annua, caulibus brevibus adscen- 
dentibus, simplieibus vel parce ramosis; foliis bipinnatis foliolis pin- 
natifido-ineisis, eaulinis radicalibus similibus paululo brevioribus, 
omnibus petiolatis; umbellis sessilibus pauciradiatis, radiis valde in- 
»qualibas; involuero 2—4-phyllo, phyllis foliis similibas, involucelli 
phyllis insequalibus linearibus pinnatifidisve; petalis minimis subro- 
tundis emarginatis cum Jacinula inflexa margine ciliatis; stylis bre- 
vissimis divergentibus; fructibus oblongis, aculeis jugorum secunda- 
riorum validis mericarpiorum latitudinem superantibus. 
Synonymon hujus speciei est Orlaya platycarpos Kze in Chlor. 
austro-hisp. n. 766. Prseter stationem illo loco laudatam D. hispa- 
nicam etiam in monte Sierra Tejeda legi. Eandem speciem legit 
el. Dr. Funk mense Augusto anni 1848 in colle arido Silla del 
Moro dicto prope Granatam. 
Orlaya, 
397. O. marilima Koch. 
In sabulosis ad oram maris prope Valentiam. Aug. fere exsiceat. 
