733 
472. V. longiflora n. sp. (V. exscapa n. sp, in-Sched. ad Pi. 
exs. coll. ven. n. 386.) 
Perennis, foliis omnibus integerrimis ovato subrotundis obtusis 
longe petiolatis ad apieesramorum rhizomatis rosulatis; caulibus bre- 
vissimis inter folia radicalia occultis, floribus sessilibus cymosis vel 
glomeratis; bracteis lanceolatis glabris fructibus brevioribus,' corollis 
longissimis, fruetibus ovato-oblongis compressis glabris, in latere 
dorsali eosta unica filiformi, in latere opposito costis tribus paralle- 
lis instraetis. 
Hab. ad parietes umbrosas humidas monasterii antiqui Sancli 
Joannis (S. Juan de la Pena) prope Jaca, ad alt. circa 3000° in 
eonsortio Petroceptidis pyrenaicae, ubi d, 2. Juli fiorentem frucii- 
feramque legi. 
Planta pygmaea ex affınitate V. globulariaefoliae et V. supinae 
rhizomate in fissuris murorum oceulto crasso sublignoso ramos hre- 
ves basibus petiolorum folierum vetustorum exasperatos fuscos patu- 
los adscendentes in rosulas foliorum densas desinentes edente. Folia 
rosularam in speciminibus veteribus parva breviter petiolata, in spe- 
eiminibos junioribus longissime petiolata majora (petiolo 1-14 
longo, lamina 4-—-6'‘ longa, 3—4'’’ lata), caulina pauca, omnia con- 
formia glaberrima, laete viridia, crassiuseula, margine interdum sub- 
undulata. Caules floriferi e rosularum ‚medio erumpentes foliis multo 
breviores, in speeiminibus veteribus subnalli ita ut flores radicales 
appareant. Corollae roseae anguste tubulosae 7’’’ longae limbi pa- 
tali lobis rotundatis tubo basi gibbo sesies brevioribus, in specimi- 
nibus veterihus e foliis exserti, in junioribus inter folia oceulti. Frac- 
tus 2’ longi. 
AV. giobulariaefolia Ram., cum qua plantam nostram identi- 
cam esse gquidam opinati sunt, abunde differt caulibus brevissimis 
saepe nullis, foliis omnibus eonfermibus integerrimis multo longius 
petiolatis, corollis triplo lengioribus anguste tubulosis, fructibus com- 
pressis, non subtetragonis et alia omnino ratione eonstructis. Cf. 
descriptionem V. globulariaefolice aceuratissimam in &ren. Godr. Fl. 
Fr. II. p. 56, cum qua specimen authenticum a cl. Lagasca, qui 
hane plantam in Nov. gen et sp. n. 16 sub nomine V. rupicolae 
pro nova descripsit, in loco elassico, monte Asturiae Penafurada 
dieto lectum, quod possideo ex herb, Boutelouano, omnino 
congruit. , , 
AV. supina L. foliis longe petiolatis, caulibus brevissimis, 
bracteis glabris brevibus nec ciliatis fructos superantibus, corollis 
longissimis totoque habitu distinctissima est. Longitudine et gra- 
cilitate corollarum inter omnes Valerianas europaeas excellit, atque 
ad genus Centranthus accedit. . 
Obs. Nomen V. eiwscapne a me in schedulis ad plantas exsic- 
eatas datum cum nomine V.longiflorae commutavi, quod nomen illad 
characterem speciei essentialem, qui sine dubio longitudo corollae 
eximia est, non reddit, nec planta caule revera curet. 
(Continuabitur) 
G 
‘ 
