318 
ubi silyam extensam arboribus Pini Laricionis et csspitibus Juniperi 
Sabinae intermixtam format. Aug. c. fruct. mat. 
Obs. Arbor s&pe excelsa (30—40-pedalis) trunco interdum 3—4 
ped. par. crasso corona subglobosa, habitu J. Sabinae, quam ob rem 
hanc speciem in itinere cum praecedente commutavi. Eodem anno 
a cl. Bourgeau in regno murecico reperta est. (Cf. Cosson Not. 
111. 1851. p. 129.) Jam el. Bowles hanc speciem, quam Cedrum 
denominat, commemorat, nam in introduetione ad geographiam phy- 
sicam Hispaniae dieit (p. 223 versionis gallicae): „‚Tout ce pays 
(nempe pars Serraniae de Cuenca septentrionalis prope Peralejos) 
jusque’ ä la veritable source du Tage forme une plaine &levee et 
un peu inegale...... remplie de grandes cedres, qui produisent des 
bayes, comme le genevrier de la grande espece (J. Oxycedrus).“ 
Item cl. Cavanilles in deseriptione regni valentini tom. H. p. 71 
narrat, Sabine arbores enormes in montibus asperrimis inter pagum 
regni valentini Aras de Alpuente et ditionem Serraniae de Cuenca 
orientali contiguam Rincon de Ademüz dietam crescere. Quam ob 
rem regio illa edita in confiniis Castellae novae, Arageniae et regni 
valentini sita et jugis elatis montibusque Serraniae de Cuenca oceu- 
pata vera J. sabinoidis patria in peninsula quidem pyrenaica esse 
videtur. 
967. J. phoenicea L. «. sclerocarpa Endl. 1. ec. p. 30. Rehb. 
le. 1. ec. f. 1144. — Pl. exs. coll. ven. n. 531. 
Hab. frequens in pinetis Serraniae de Cuenea oceidentalis, spe 
arborescens; in Sierra de Chiva regni valentini atque in montibus 
inter Chiva et Requena rarius. Aug. ce. fruct. mat. 
Obs. Haec species pariter ac pragcedens et J. Sabina (etiam 
J. oophora Kze.) a Hispanis vulgo ‚Sabina‘ appellatur. 
Cupressus. 
968. C. fastigiata DC. Endl. I.c. p. 57. (C. sempervirens a.L) 
Colitur per totam Hispaniam. 
Pinus. 
969. P. Abies duRoi. Endi. I, c. 95. (P. Picea L. Abies pec- 
tinata DC.) . 
In Pyrenaeis centralibus in latere septentrionali (gallico) jug! 
Puerto de Canfranc prope Venta de la Palleta silvam formans; in 
Guipuzcoa prope Hernani. 
970. P. Picea du Roi. Endl. 1. p. 116. (P. Abies L. Abies 
ezcelsa DC.) 
In montibus editioribus Aragoniae superioris, v. c. in monfe 
Sancti Joannis (rare), et in Pena de Oroel (satis copiose) ad 
