272 
dubitaverim, nisi in calmis caesis Zeae Maydis reperissem fungillum 
indole tota, sporarumgue fahrica, huic perfecte analogum, sed stipi- 
tibus singula articula oedematosa ad apicem. gerentibus; diceres 
praesentis spceiei typum genericum magis evolutum; sed hanc sem- 
per solo apice fructiferam vidi. Senio sporae subochraceae fiunt; 
num in hoc statu Oed. elegans (Preuss.) sistant? — In plari- 
bus speciminibus obdueit caespitulos atros Sporidesmii macro. 
chaaeti mihi sporis 7—9 -septatis in appendicem sublongiorem 
prodactis a Sph, ciliato diversi. 1975. Nodulisporium sphaerospo- 
rum Ces. mss. Sporis sphaerieis negue ovatis imprimis differt a N. 
ochraceo (Preuss. in Linn. XXIV, pag. 20). Genus maxime me- 
morabile ob sporophora sporas verrucosas facile mentientia, ovata 
v. obovata v. ellipsoidea, obtusa v. apiculata, colorata semper et 
verrucis 4—6 sporas globosas, primitus semipelluridas intus granu- 
losas, dein opacas ferrugineas hilo instructas, facile deeiduas geren- 
tibus. 3976. Actinothecium Ces. mss. (n, gen.) Primo intuitu fun- 
gillum istum, quemiperrarum et polymorphum in foliis aridis Caricis 
cujusdam (ut credo, montanae) reperi in collibus Brixiensibus 
Anno 1845 Aclidium judicaveram , genere ex mente cl. Friesii 
(Fl. Scan. pag. 344; Summa veg. Scand. pag. 401), dum doctissimus 
in pertractandis Hysteriaccis Notarisius, quocum inventum meum 
communicaveram, lubentius ad Hysterographa demandasset. Nucleum 
rite evolutum videre non contigerat, Nunc solummodo specimina 
tria vel quataor anno 1846 maturiora lecta pervolvens, explorationem 
iterum adgressus,, fructificationem tuto dignoscere potui. Constat 
ipsa e sporidiis simplicibus, eylindraceis, hyalinis, 
aggregatis, nullis ascis receptis. Quamobrem ad Sectio- 
nem Apiosporeorum (Fr. fl. Scanica pag. 346 et 348), transitum 
eontituens inter Leptothyria hince cum Pilidiis atque Labrellis, illine 
Saeidia, ex mente mea pertinet. Perithecii compages cum Saeidil, 
Microthyrii congenerumgue illa convenit; dehiscentia stellata, asco- 
rum defeetus , sporidiorum forma ab omnibus distinguunt. Artine- 
thecium caricicola mihi. Plerumgue orbiculare vel parum angulosum, 
rarius formam radiatam induit, forsan ob adris solique siceitatem 
in loco suo natali. Ad Caricum nemorensium folia essiccala, & 
vaginas praesertim, io utraque pagina erescit. — Nigrum ; laeve; 
saepe confluens. 1977. Verticillium ierustosum Rabenb. Color 
tandem in isabellinum vergit. Ramosissimum, hinc valde intricatn. 
Ramuli verticillorum basidiomorphi curti, e basi inerassata attenuafi 
trancati. (Schluss folgt.) BES: 
Redacteur und Verleger: Dr, Fürnrohr in Regensburg. 
