206 
conlortus Fr. Confer Fr. Summ. veg. p. 359 et 471 de evolutione 
D. Contorti in Calloriam deliquescentem, de qua vestigia reperiuntur 
in sSpecimin. sub b adlatis a) ad Fagos prope Sn. Giovanni 
d’Anderno b) al Castaneas Bugellae. 1985. Fusarium Biaso- 
lellianum Corda pr. parte? (excl. icon. in Icon. fung. Hl. tab. VII. 
f. 14.) Quoad fungum tergestinum (unde nomen) vix de identitate 
spetiei dubium proferre Jicet, quum in Vite reapse noster semper 
myces occurrat, saltem apud nos, neque ille a cl. Auctore I. c. de- 
pietus, Quare iconem ad specimina hohemica, in Betula lecta, de- 
promptam fuisse suspicor. Numne tunc de Fusisporio sanguineo 
(efr. Fr. ayst. III. 443.) dubitandum? — Certe in nostro sporidia 
nec acuta, eo minus acuminata vidi; hyphas vix septatas et Tamosas 
observavi. — Splendidus myces truncos Vitis, tam junioram quam 
“ adultorum, usque ad ulnae longitudinem plasmate fulgidi coloris mi- 
niati v. einnabarini, undique effuso et viscide gelatinoso induens. 
gr Chaelostroma Cyperacearum Ces. ımss. (vix Fusarium ?) Mi- 
nutum, oblongum, applanatum, € miniato-aurantiacum,, setis regidis 
nigris, in disco interdum evanidis. — Non confundendum Fusario 
quodam, nondum examinato et in eadem matrice, etsi raro, obVio; 
] distincta forma irregulari, colore roseo, margine albido byssino. 
1987. Phragmidium Fragariae Rossm. in litt. 1988. Puceinia 
Convolvuli Cast. 1989. Puceinia Virgaureae Corda icon. 1990. 
Puccinia Pyrethri Rabenh. 1991. Puccinia Chamaedryos Ces. 
mss. Intermedia inter P. Betonicae et P. Scorodoniae ; illa sporis 
breviuscule pedicellatis, apice subapieulatis altera. 1992. Puccinis 
Buxi De. 1993. Aecidium cornutum Pers. var. Amelanchieris 
Dec. 1994, Aeccidium Trifolü repentis Cast, 1995. Capitularia 
Polygyoni Rabenh. in bot, Zeit. 1851. pag. 449. (Uredo longipes 
} et clavigera Lasch exs. Rabenh. hb, Mycol. N. 893 et 1295 !) 
y > Optima el. Auctoris observatio de genesi ascomorpha sporarum, quam 
.et in Uredine Fabae constare nuperrime mihi suasi, cujus spora® 
pedicellis nisi parce brevioribus praeditae sunt; hinc a novo genere 
species ista non excludenda, quod si autonomum recognoscetur, alias 
Uredineas certe amplectetur; nam ex mente mea pedicellus in hoc 
"grege nisi primitivi Asci Vestigium est, quod nunc ex integro, nune 
jmperfecte reabsorbetur. Stroma quoddam proprium in bis Conie- 
Mycetibus adesse jam ex hoc patet quod sporae minime diffluant 
Mätaritate, uti fit in Ustilaginibus etc., sed perdurent, et, si exsie- 
cAta sint Specimina, compagem densam Scalpro findendam praebeant- 
1996. Uredo Decaisneana Leveill. in Ann. des. Sc. una cum Pilea 
Jaria Terebinghi Enntg. 1997, Uredo (Podocyatis) Andsopugant# 
