336 
racteres microscopicos majoris esse momenti in speciebus eroticis 
quam in speciebus europaeis, sed res, ni nimis fallor, in ambabus 
se similiter habent, ita ut adminiculam idem praebeat microscopium 
in determinandis lichenikus europaeis ac iis aliarum telluris partium. 
Ibid. „Centrum hujas generis in regionibus mere fropicis est 
quaerendum‘‘. Hoc sane adhuc error, nam in Museo ditissimo Pari- 
siensi vix ullum speeimen Stereocauli adest e terra quadam mere 
tropiea, neqgue eos lichenes vidi nisi e montanis et iis patissime 
frigidioribus terraram calidarum. Contra abundantius vegetiusque 
obveniunt Stereocaula in regionibus frigidis, rara evadunt in tempe- 
ratis et evanescunt in calidis. 
Pag. 5. Variae hie essent res animadvertendae. Usneas, cum 
el. Koerber, primarium tenere in classe Lichenum locum admit- 
tere videtur auctor et post eas in ordiue systematico venire Sirreo- 
caula et Cludonias. Systema vero rite serioque perceptum (non 
„rationibus, quibus euique placeat‘* innixum, ut temere dieit cl. 
Fries), organismum lichenosum quoad omnes ejus partes respiei- 
ens, Usneeos, Cladonieos et Stereocauleos in gradu inferiore relin- 
quere cogitur, summo loco inter Lichenes adtributo Parmeliaceis, 
in quibos et thallus et apothecia et simul spermogonia formas ma- 
xime in his vegetabilihus evolutas adtingunt. Systema arbitrio tan- 
tum auctoris superstructum, nee necessitate quadam sponte oblata, 
systematis nomen aegre meretur, nec est nisi lusus animi fallax. 
Neque ullius est soliditatis ‚‚certa analogia'‘, quam el Fries inter 
Sphaerophora et Stereocaula invenit, nam nullo respeetu conveni- 
entiam ne quidem minimam inter ea demonstrare licet. Comparatio 
porro Usnearum cum Stereocaulis et Cludoniis itidem parum veri 
econtinet, sed satius Usneeos cum Ramalineis eoufluere dici potest, 
aeque ac Stereocaulii in systemate contigui sunt ÜUladonicis, tamen 
ut tribus distinguendi. 
Pag. 6, 7. Auctor non bene intellexisse videtur structuram 
thalli in Stereocaulis, de ejus ‚‚duplici forma‘‘ loguens. Podetia (ejus 
sensu) rite ezaminata nihil sistunt aliud quam axis induratus medul- 
laris (qualis medullae centralis in Usneeis), eui stratum gonidiale 
et stratum corticale, mediante parte laxiore (‚‚arachnoidea‘‘) strati 
medullaris, applicantar et in granula huie axi adnata (phyllocladia 
Tb. Fr.) secedunt varie formata, globosa, lobata vel fibrillosa et 
ramuliformia, fragilia et facile decidua. Neutiguam haecce granula 
sunt „excrescentiae strati corticalis‘‘, ut vult cl, Koerber, quem 
eitat D. Fries et (p. 5) male ea ‚‚intus arachneidea nonnullaram 
specierum exoficaram‘‘ videns, cum thallo comparat fistaloso (lado- 
