' FLORA 
— Dun 
MW 3. 
Regenshurg. 7. Februar. 1860. 
L inhalt. ORFGINAL-ABHANDLUNGEN, Nylander, de Stictis et Stic- 
tinis adnotatio, Arnold, die Flechten des fränkischen Jura. — ANZEIGE, 
Nylander, synopsis methodica Lichenum, 
De Stictis et Stietinis adnotatio. Seripsit William Ny- 
lander. 
Stielae genus, quele apud Acharium et auctores eo posteriores 
expositum fuit, eulmen Lichenum exhibet, nullis enim aliis "formatio 
tballi et apotheciorum et spermogoniorum simul aeque evoluta obser- 
vatur. In Stictix organa adhuec inveniuntur peculiaria, cyphellae, 
quae aliis Lichenibus desunt, seilicet eyphellae verae urceolatae 
ve) thelöotremoideae Tamen Stictae plures cyphellas tales non ha- 
bent, ad eorum loco cyphellas parvas superficiales pulverulentas 
(pseudocyphella:) soredia minuta imitantes, quales quoque in genere 
"celrariae vel Platysmatis vel apud Nephromium inmenlosum var. 
(Schaer. L. H. 508) occurunt. Denique in quibusdam speciebas ey- 
phellae, nec pseudocyphellae reperiunfur. Raro in Sticlis cephalodia 
observantur faciei pyrenodeae in pagina infera thalli, analoga ac in 
Nephromio ezpallido Nyl. (in Norvegia lecto a cel. W. P. Schim- 
per). Adsunt apud Sticlas adhuc in thallo nascentes formae isidio- 
sae singulares, ut in Slicla damaecorni raro et in Ricasolia glomu- 
lifera frequenter, omnino referentes pulvinulos sparsos Leptogüi la- 
ceri var, lophaei; in Sticla damaecorni var. lineari eaedem obveni- 
unt leptogioideae flagellatae parce ramosse et sita marginali, quasi 
Leptogium aliud parasitam exhibentes. 
Stictae optime subtribum propriam sistant Parmeliearum quae 
subtribus nominanda sit Stictei. Differunt hi jam paraphysibus et 
sporis a Parmeliis (vel Parmelieis sensu strictiori) tribusgue divi- 
dendi aint generibus: Stictinn, Sticta et Ricasolia, Notar ante jam 
Fluss 1860. 5 
