. 133 
bescens) intellexisse texturam internam thalli Ziphebes (eredens se 
per. filum thallinum integrum eam perspicere), atque primus analysin 
hujus lichenis vere internam ediderim. Haec tänlum exemplis ei- 
tentur, negue egeam: serio ıhe defendere contra sententiam quae vel- 
tet, ut irrita essent studia mer, si cum alioram comparentar. 
Auctor Generum Heterolichenum (aestimans sine dubio fortunam 
audaces juvare) ubique in opusculasaue opiniones qualescungue mihi 
labore contindo opponere adnititur. Talis nisus in fere quavis pa- 
gina, tamgnam jam dizi, elucet, ut se per far,vel nefas extollat. 
Exemplo sumamus primo ‚distinctionszpques inveni in gonidiis 
admodum diversis apud lichenes 'multos anke. compmixtos,et quos, ex 
boe charactere, in genera diversa disposui facillime dignoscenda 
jam minima particala thalli. Arbitrip selikgohas distinctiones aüctor 
ei non placere declarat , nullam «zero ne  minime guidem so- 
lidam rationeim affert, quo characteres gonidiales jaßrmaret. Ob- 
servem, gunidia elementum anatomicum vegetabile marime essen- 
tiale sistere, et momentum ejus (respecta systematico) evidentissime 
demonstrari, aeque ‚ac momentum texturae thallino in genere, apud 
familiam Collemaceorum, quae praesertim typg. genidiali a lichenibus 
ceteris differt, fraetu autem convenit. Ita haec famika .thalli tex- 
tura distinguitur a familia Lichrnaceorum (vel Lichenum proprie sie 
dictorum, quibus filius Fries nune nemen satis. incongruum et in- 
utile ‚‚Heterolichenum‘‘ dedit); deinde genera Collemaceorum inter 
se gonidiis saepissime dignoscuntur (de generibus scilicet non lo- 
quor mere sporologicis). 
Exemplo.alio sumamus spermogonia et_spermatia. Auetor „cre- 
diderit‘: vel ei „‚videtar‘* (srgumenta ejus solita), pretium his appara- 
tibus organieis et clementis anatomicis systematicum negandum esse, 
Vitio torquere vellet (p. 46), me haud divisiones majores differentiie 
spermatiorum invicem separare, sed genera vel sectiones generum. 
Cur aliter fecissemm ? Cbaracteres quales sunt coneipiendi sunt, vel 
dignatlonem eorum mutare frustra tentaretur, An et quidem sporae 
divisionibos majoribus definiendis regulam. dare valeant? Quod sic 
auctor reprehendere studet nihil est serium, sed ad nugas scholas- 
ticas potissime relegetur. Qui cheracteres spermokoniorum eper- 
nendos esse docent, probent ea in uno eodemgque lichene variaro 
vel in specibus vere affınibus ; experientia analytica major eriterium 
optimum sine dubio agnoscet in spermatiis aeque ac in gonidiie. 
Vir magis quam el Koerber D. Fries de epermogonils aliquid 
memoret ex analysibus, quae ipse fecisset. „Erismata‘ tamen et 
„iromodoblastis‘ Massalongiana evitare videtur; D, Koerber 
