370 
Nibil ostendere potest distinefins mancam omnino methodum 
elementarem in Lichenibus examinandis, quam imperitia in elementis 
. gonidialibus diversis, gonidiis et granulis gonimis, distinguendis ; 
quod puer quidem mox discere valet, si ei explicatur. UÜbique tamen 
apud auctorem Upsaliensem ejusmodi imiperitiam invenimus, ubi de » 
nofis gonidialibus agitur. Pag. 79, Psoroma hypnorum docet Pan- . 
nariae brunnene „maxime esse affıne et generice vix tute distin- 
guendum !'“ Sententia talis turbida et vacillans aueforem convietione 
nalla sincera suffultum prodit, Quam attente rem observavit! Anne. 
differentia illa omnine ‚‚tuta? Quanta veracitate etiam ibidem con- 
tendit, me genere. Amphilomate „novam tribum condere* | 
Sporas non vidit in quibusdam speciebus satis communibus, 
apud quas minime sunt rarae, ex. gr. in Lecanoru ventosa , haema- 
tomma (p. 96), Umbilicaria hirsuta. 
‚„Qued pro hypöthallo fibrillose nigro habitum: est, revera 
est Sirasiphonis immixta species‘‘ legitur p. 74 de „Pannaria Hoo- 
keri. Tloc non satis accurate scriptum est, Rectius dixisset auetor; 
Quod pro hypothallo „fhrilleso nigro“ deseripsit pater in Lich. 
eur. ref. p.94 est Racodium rupestre Pers,, nam-ita se res habel 
in speciminibus Wahlenbergianis a Friesio examivatis. 
Deseripsi Hemaleam sagedieidem Nyl., eui nihil-commune in- 
est cum Lecanora.nimbrosa, etiamsi conjectura ingeniosa auctoris 
Upsaliensis id vellet (p. 125), Sed certe thallus ejus non differre 
videtur a thallo Verrucariae iephroidis, quare apothecia semper ere- 
didi parasitica, f 
Dieit auctor L. Aret. p. 13i de („Aspieilia‘‘) Lecanora cal- 
carea „Species ab Aspilia einerea distineta, quidquid contra dicit 
el. Nylander — qui similia atgue dissimillima eoacervat, notas con- 
stantes et habitum diversissimum nihil eurans, 'Modo justitiae ma’ 
gis consentaneo verba illa mutanda essent sie: E, Fries in Liche. 
nographia europaea reformata, aeque ac in ceteris suis scriptis, sub 
nominibus illis ambobus (et sub „‚Lecidea vernali, luteola, parasema“ 
etc.) res similes et maxime dissimiles mire commiscuif vel disjecit, 
quas confusiones dein N ylander studiis suis haud parum extricavit, 
affinitates et distincliones veras notis analytieis demonstrans, Ita 
sine dubio etiam revera sentit superbus Magister Upsaliensis , tam- 
quam ubique in opere ejus elucet. Exemplo sumantur ipsae Lece: 
nora cinerea et calcarea, quae in Lich. europ. ref. 'Tongissime disji- 
eiunter una ab altera et quidem 'ad diversa subgenera relatae sunt 
(eineren seilicet ad „Patellariam‘, ealcarea ad „Urceolariam“‘) ; Th. 
Fries vero nune eas unam arcie ad alteram jungit, Ita jam parum 
ä 
