632 u . 
1. „‚Inutite est“, declarat N., „ut hie gonidiis et granulis goni- 
mis reveniam“; quibus verbis (ad normam linguae latinse modo 
mutatis) facile assentior. Iterum enim iterumqne declaravi, me cer- 
tom de hac re nou ausum esse aflerre judieium, antequam accaratins 
sit undique esaminata; facillime igitur patet, me minime affırmasse, 
hunc characterem, melius eognitum, certissime nullias fore momenti, 
iteram interea iterumque (verbis plas minus variantibus) asserit N: 
„arbitrio solito has distinetiones auctor ei (lege: sibi) non placere 
declarat‘‘. —Observationibus C: i. Schwendener nitidie fretus, 
in Flora Nr. 29 prima vice animadverti, primam a N. (Syn. p. 9 
inter gonidia et „‚granula gonima‘“ allatam differentiam (praesentiam 
“ vel defectam membranae cellularis) re’vera non adesse, qaum haee 
non minas quam illa verae sint cellulae, membrana praeditae. Quod 
vix potest refelli. — Gonidia praeterea diversum interdum praebere 
eolorem, perhene mihi cognitum habeo neque umquam negavi;, ne- 
gare tamen audeo, hanc differentiam semper esse „manifestissimam‘“. 
"6, Schwendener, qui longum per temporis spatinm hanc quae- 
stiopem accurate diligentergae examinavit, multa mihi enarravit; 
spero illum hanc, ut varias alias de structura thalli res, felieiter 
esse dilueidatorum. — At etiam si apud gonidia di.tincta demon- 
strabitur eoloris differentia, dijudicare restat, num ad genera con- 
denda hacc nota sit sufficiens, Cur color gonidiorum Cl: o N. 
majeris est momenti, gquamı color sporarum? Utut est, repetere non 
voreer, bauc rem nondum satis esse cognitam exploratamque, quod 
in seriptis meis 'tantum dizi dietumgue volui, — Verbis snis de 
genidiis baec adjunzit Nyl.: „Idem valet de differentiis spermogoni- 
orum, quas nezligunt vel aversantur, qui eas non videre valent aut 
qui inexperientiam suam quodammodo occultare volunt“‘. Quorsum 
haec spectant verbs? Num ad Cl. Nylandrum ipsum? Constat 
enim illum, baic characteri ad genera lichenum perfectiorum con- 
denda magnam vim addentem, nullum quum de inferioribus (i. e. 
plurimis) agitur abtribuere momentum, . 
2. De Alectoria Thulensi Th. Fr. (A. divergente Nyl. Syn. 
pr. p.!) verba faciene, declarat: „nomen Deliseanum ei non igno- 
tum fuit et vitio vertendum est novum nomen propositum fuisse““. 
Meum quum prima vice (Bot. Net. 1858 Nr. 1) proponerem nomen, 
Delisennum (in herb. modo datum nec umgquam publici juris factum) 
mihi omnino erat ignotum, atque posten (in Lich. Arct.) meum, 
typis primom expressum, servavi, quia eam amplector sententiam 
(cajas veritatem Cl. N. vix neget), ne sit nomiuibas, ut ita dicam, 
privatis, „in berb.“, „in it" oe. = p. mode datis, jus prioritatie. 
