633 
tribaendum. Me vetera nomina non velle rejecta, testatur Flora 
pP: 409; quo modo N. praesentem plantam confuderit , testantur Sy- 
nops. p. 279 atque altum ejus de hac re silentium, 
3. Verrucaria muscorum Fr. ad specimina a Div. :Aspegren 
in Blekingia lecta prima vice in Syst. Orb. Veg. p. 287 est: de- 
scripta; spec, orig. in herb. Fries. asservatum probat, illam ean- 
. dem esse ac V. muscicolam N yl. Quae guum ita sint, nomen 
antiquius mortuum declarat N. et ‚‚frustra resuseitatum'. Cujus 
progrediendi rationem eo defendi perhibet, quod „ex Lich. Eur, ref: 
P- 432, ei synonymia V. gelalinosa Ach. subsumta invenitur et 
habitatio vaga „in montosis“ (ubique?) confusionem certe nimiam 
sub illo nomine latentem indicat“. Locum antem citatum (qui 
praeterea non est hujus speeiei primus fons) adeunti facile patet: 
— 1) V. gelatinosam Ach, minime ut synonymon sed ut distinc- 
tam varielatem Verrucarise muscorum esse subjuyetam, atque 
2) habitationem, si completa affertur, banc esse: „Supra musces, 
in montosis. Specimina nustra perfecta e Blekingia misit Aspe- 
gren!“* — Atque jam rogase licet: Quis est typus speciei? Utrum 
nomen servandam ? \ . 0 
4. Variis pläntis in herbb, pro Patellaria myriocarpa De. as- 
servatis, non satis mihi certum visum est (in Lich. Arci.), num 
esset Lecidea chloropolia Fr., guare, ut espressis designavi ver- 
bis, hoc nomen ad interim servavi. Quod El. Nylandro displi- 
euit, Specimine originali in herb. Candelleano nunce examinate, 
harum plantarum identitas mihi est clara, quare nomen Candolle- 
anum restituendum. 
5. In Fiora Nr. 29 animadverti, Cladoniam decorlicatam Nyl. 
nee. stirpem primariam esse Fioerkeanam, nee, ul Nyl. Syn. p. 199 
contendit, „Ci. decurticatam Fr. L. E. p. 226 px. p. Quam 
rem jam concelit, sed sunm nomen ut servet, adjungit: „hie sen- 
sus Floerkeanus omnino supprimendus, nam est synonymon pilyreae 
Ach“. Specimina tamen origg. Floerkeana et Sommerfeltiana hane 
sententiam non probant, ut jam in Flora p. 455 attuli; cfr. Smrft. 
Suppl., Fr. L. Eur. et Th. Fr. Lich. Arct. — Suum errafum ut 
celet, eitat. Fr. Lich. Sueec. exs. n. 81; qui conatus vix faustus 
sit habendus, quum jam in Fiora p. 455 observaverim, falsam haue 
determinationem in Fr. L. Eur. p. 218 et 227 esse revocatam 
correctamque, 
6. Arthoniam mediellam Nyl. attuli (Flora p. 454) mihi hac- 
tenns ne nomine quidem fuisse cognitam; „negue enim in ‚Syn. 
Arthon. nec in Enum, gener, d. Lich, adest‘‘. Nune N. declarat, 
