ds 
per se patet, et N. affert quoque (in Prodr. Eich. Gall., Synops. 
etc.) nonnulla, sno systemati propria. Quae in Gen, Heterol: exami- 
navi atque in Flora p. 449 illum adhortatus sum, uf nes contra 
haee principia sive sententias refelleret argumenta. Nunc respon- 
dena *; — verba ejus si rite, at spero, interpreistus sum — „prili- 
elpla“ declarat esse „elementum nehbnlosum‘*‘, quare de illis disserere 
von alind est quam „in nabes abire‘, Ouae quam ita aint, si- 
lentiam religiose servat, quod, ipsius ut utar verbis, „maxime in- 
dußitanter est commodum“. — Numguam quidem principia syste- 
matis Nylanderiani potut percipere, talibus tamen verbis numquam 
volni ea designare. Nebulosi quidguid principiis ab iMo zeceptis 
inest, silentio non dissipatur, quare illius responsum adhuc exspecto. 
Praecipue gratissimam miht esset, si ‚benerole vellet me certiorem 
facere, qua ralione ductus singula genera ad seriem lichenum „‚ad- 
scendentem“ an „descendentem“‘ retulerit. 
Quibas quaestionibus jam antea traciatin aecedunt sequenten 
novae, res personam modo spectantes si omittamus: 
9. „Enumerare ?) caute evitavit, quas singula genera eontine- 
ant species‘‘. In Gen Heterol. definitiones et synonyma generum 
praecipmasgue attali species, in Lich. Arct. emnes mihi cegnites 
hujus regionis species. In eo non fui versatus, ut enumeratienem 
vel synopsin spıcierum emnium hue usgne cognitarum traderem, 
sed modo ut genera Eurapaea mibi cognita characteribus eiream- 
. seriberem; gquod faeiens, Yestigia mode alioram soripterum (v. c. 
Linnaei, Endlieheri, Hookerj eto.) pressi.— Nounnllas species, 
quod ad genus attinet, mihi nom omnino esse claras, nen mihi 
magis vitio est vertendum quam v. e. Cl. Nylandro, duhlis de 
genere, ubi Enrnieutaria Isöstie ulinoque species cellocandae sint, 
minime lirere, \ 
18. Me „insinustionie indolis selitae innecentis‘‘ reum declarat, 
quia dixi, genera iltius Crivarise et Piaiysmalis netie e spermo- 
BD 
%) Declarat N,, ıne „evidenter praesertim is scribere, qui credunt polius 
quam examinant“‘. Interrogare licet, quibus seribit N., quum v. c. mea ver. 
ba: miror deinde accessit, quod .... levissimas modo quasdem res apgressus 
est neque principia, quibus nititur differentia inter ipsius aliorumgue sen- 
tentias® hoc modo transeribit: „reprehendens dicit D. Fries de me: „quasdam 
res aggressus est ueque prireipla®. Eur non in nubes abire? Elmehtum 
nebulosum principiorum“ etc, — Eadem methodus aliis quaque lecie 
est adhibita, : 
”} Legitur quidem in Flora p. 530: „Evitare caute evitayi, qued lapeu 
calami evidente ortum mihi videtur, . 
x 
