82 
confunditur cum Plaftysmate commixto Nyl., quod e Groenlan- 
dia haud vidi.!) 
6. Peltigera camina Hiffin. Simul P. pulverulenta Tayl., quae 
(sieut in Lich. Scandin. p. 90) minus est distincta quam primo 
visu apparet. 
7. Umbilieari.r selerophylla Nyl. — Thallus olivaceo-fuscus 
(vel partim einereo-fuscus) minor (latit. circa 1-pollicaris) firmus 
crassulus, varie «livisus, supra rugulosus et rimosus (vel ibi 
rimoso-diffraetus), lobis cerenatis et subimbricato-complicatis, suh- 
tus fusco-pallescens vel fuseus tenuiter granulatus vel granulato- 
areolatus, rhizinis fibrillosis hine inde visibilibus (vel parum 
evolutis et fere defieientibus); apotheeia mediocria gyrosa; 
sporae 8nae breviter ellipsoideae, longit. 0,009—0,011 millim., 
crassit. eirca 0,007 millim. — Ad Holsteinsborg. — Thallo rigi- 
diore, subtus absque hirsutie, ete., differt a pelyırhiza. 
8. Squamaria melanophthalina DC. R 
9. Lecanora filvohrtea Nyl. Lich. Scandin. yp. 146. Est Le 
eider Frscolutea« Ach. et auetorum pro max. parte, ut antea animad- 
verti, sed minime est Lichen fuscoluters Dicks., quod nomen 
respicit Lecideam vicinam pezizoideae Ach. 
10. L. Dieksonti (Ach.) Nyl. Lich. Scandin. p- 155. 
11. L. rhaetica (Hepp. ex. Am. Exs. 117) var. hyperborea. 
Differt a typica thallo minus depresso, sporis pariete crassulo 
(vel halone involutis) multo majoribus (longit. 0.032—42 millim., 
2 CL. J. E. Zeiterstedt in alpibus Norvegiae 1858 legit Platysmatis speciem 
novam (ipseque eam tamgıam novam agnovit mihique misit), quam dixi Plalysma 
polyschisum;, afine est Fahlunensi, sed differt thallo olivaceofusco-cineras- 
eente (in statu humido virescente), magis diviso, laciniis angustioribus (latit, 
0,5 -- 0,75 millim.) magisque imbricato-confertis, subtus osseo vel osseo-spadicev. 
Spermatia habet ut P/. Fahlunense. Comparanda est Celraria nigricans NY). 
quam speciem arclicam affırmatio (solitae indolis) Friesiana vellet haud differre 
a Cetraria islandica;, „equidem subsimilem stirpem Upsaliae legi‘ dieit 
(Flora 1861, p. 450). Subsimilem quoque stirpem meo Nephromio expallido 
sine dubio viderit, transitus sibi ädmodum placentes offerentem, quoniam .eam 
etiam speciem arcticam delendam statuit adversarius Upsaliensis; attamen in 
Lapponia orientali omnino similis occarrit ac in alpe Dovre, nec demonstrare 
valeat ullus Fries, notas a me indicatas rejiciendas 'esse. Vel anne stratum 
gonidiale viride et ihallus cephalodiis peeuliarihns pyrenodeis munitus Iypvm 
exprimant distinetum? Granula gonima viridia in Nephromio expallido, aeque 
ac in Solorina saccata, Peltigera aphthosa ete. colorem dant laete viriden 
thallo humido, quod certe characteren sistit maximi momenti differentiamgur 
insignem a speciebus thallo humido obscuro (e strato gonimo obscuro) .nec 
bene virescente. 
