258 
demque sporis vel varie dividi et tum grumulosam faciem of- 
ferre, nec nisi elementum constituunt protoplasmatis sporalis. 
Ab aliis sic dietae „sporoblastae“, „sporidiola“ nominantur. Mi- 
randa est fiducia theologica, qua theoriae ejusmodi superficiales 
hodie tamquam res seriae exponuntur et saepe cereduntur !). Cur 
non praeferre res simplieiter quales sunt concipere et describere ? 
Cur tam libenter sententiis mere subjeetivis vel theoriis arbi- 
trariis inanibus vel praejudieiis observationes suas conturbare? 
Quod ad maturitatem sporarum adtinet, nihil eo respeetu ab- 
sulute statuere datum est nisi experimento germinationem de- 
monstrante. Cur de statu loqui, de quo scire haud possumus 
ubi ineipit, vel quem definire haud valemus? Rectius sine dubio 
est voeabulis talibus vagis haud uti. Sporas juveniles vel plus 
magis evolutas dico, secundum evolutionis gradum quem prae- 
bent vel secundum aetates earum diversas, numquam autem de 
sporis maturis loquor vel non-maturis. ‘Solus gradus evolutionis 
determinatus, vel qui tamquam periodus maturitatis forte di- 
stingui possit vel qui momentum initiale satis distinetum_ offert, 
est quando sporae sese in protoplasmate thecarum segregantes 
primo liberae evadunt in theeis; sed hocce minime sistit matu- 
ritatem, de qua loguuntur auctores scholae sporologicae et quae 
statum vagum spectat sporarum vetustiorum vel magis evoluta- 
rum. In evolutione sporarum varia notanda essent, quae hie 
nonnisi obiter indigitare possum. Sporae non semper juniores 
minores observantur quam sporae maxime evolutae; contra haud 
raro sporae juveniles discretae (liberae in thecis) paullo majores 
eonspieiuntur et deinde, parietibus cellularibus rite formatis 
nennihil contrahuntur. Alibi sporae juveniles jam longitudine 
Sunt eadem ac sporae maxime evolutae, sed primo valde graciles 
deinque crassitie sensim augentur (quod ostendunt praesertim 
sporae murali-divisae). Guttulae oleosae in sporis junioribus 
saepissime observantur distinetae, quae in magis evolutis minores 
evadunt vel evanescunt; alibi satis persistunt in vivo, at in ge- 
nere guttulae illae majores sporas juniores designant. Memo- 
rentur adhuc sporae vetustae, vel sporae solito longius in hyme- 
nio restantes, faciei vulgo macrae collapsae vel emortuae et co- 
loris (saepe atypice) obscurati. 
') Bene huc cadit unimadversio Tectissima celeberrimi Sch ultz-Schul- 
tzenstein in Flora Aujus anni pa. 83, 84 („Beöbach 
lungen | 8, tung über Beob- 
