464 
in Flora 1862, p. 385, hoe autem errorem sistit, nam sunt eae 
erass. 0,006—0,007 millim.; et similiter errat D. Arnold de 
h. 618 b. afferens, sporas ejus crassitiei esse 0,003 millim., sunt 
enim crass. 0,005—7 millim., neque diflerentes a 880, nee ab 
Arn. Exs. 23. — L. oolithina Nyl. est species comparanda, in 
Gallia occidentali a cel. Brebisson lecta, sed sporis jam di- 
stinguitur long. 0,023—0.027, erass. 0,009—0,012 millim. 
3. L. anomaloides Nyl. Est calcicola minuta affınis ano- 
malae vel (hypothecio fusconigro) magis accedens Zrachonae 
Flot. (sed sporis 1-septatis). In Jura gallica eam legit D. Mil- 
lardet. — L. lithinella Nyl. (Arn. coll. 957) magis tangit L. 
unomalam. j 
4) I. sabuletorum Flk. (1808). Nyl. Lich. Scandinav. 
p. 204 omnino est idenntica cum „Bilimbia accedente“ Arn. in 
Flora 1862, p. 391. In specimine Arnoldiano sporae conspiciun- 
tur fusiformes 3—7-septatae (rarius 9-septatae), long. 0,034—0,050, 
erass. 0.007—9 millim (nec solum crass. 0,006, sieut perperam 
dieit D. Arnold 1. c.) Hypothecium est fuscescens (nee „blau- 
grün.“ ut ibidem indicavit D. Arnold). Obiter afferam, sabu- 
losam Krb. L. sel. 14 esse L. sabuletorum f. triplicantem Nyl. 
l. ce. p. 205. 
5) L. violacea Crouan in litt. Est species maxime affınis 
L. dubitanti Nyl. 1. c. p. 207, at apotheciis pallido-lividis, sporis 
formae ut in Lecanora athroocarpa 3-septatis. Schäisticola ‚ad 
Brest lecta ab algologis eminentissimis fratribus Crouan!). 
6) L. hypopodia Nyl. est species nova e Lapponia orientali 
(lecta a D. Fellman), apotheciis nigris vel fusconigris substi- 
pitatis. „Helocarpon crassipes“ Th. Fr. est Lecidea ei affinis, 
sed apothecia habens distinetius stipitata et hypothecium omnino 
nigrum. Genus Helocarpon admittere non licet, nam haud raro 
in Lecideis apothecia substipitata (hypothecio infra contractius- 
culo) oecurrunt. 
') ibidem iidem inter alios lichenes raros invenerunt Lecideam metamor- 
pheam Nyl. et Opegrapham prosodeäm Ach. Graphis sophistica Nyl. (6r- 
anguina Nyl. Prodr. p. 149, non Mut.) ibi frequens. Zecanora punicea 
Ach.ad corticem fagi lecta (javanica similis) novus est lichen pro Fiora eu- 
ropaea, at forsan non speciem eonstituat rite tuteque distinetam a L. kaema- 
iomma; L. erythromma Nyl. in Flora 1862, p. 83 (Lechl. Pi, Maciov. 58) 
magis distineta est. . . 
Redacteur: Dr. Herrich-Schäffer. Bruck der F. Neubauer’schen- Buch- 
druckerei (Ehr. Krug’s Wittwe) in Regensburg. 
