210 
crassit. 0,008—0,010 millim.. paraphyses fere melioeres. Gela- 
tina hyınenea i0do. -coeruleseen:. . 
Ad saxa caleis primitivae in Finlandia orientali, tuskiala. 
Apotheeia fere thallum tegentia. Facies fere Zecanorae ba- 
diae obseurioris. Thallus intus totus, lamina tenui visus, virens 
et minute cellulosus; granula «onima sat parva vix monihiformi- 
juneta. 
2. Leptoginm rhyparndes Nyl. 
- Thallus fusens vel saepe fuseonigreseens furfurosus , tenuis. 
ut subgranulosu:. diffusus; apotheeia eoncoloria vel rarius (mä- 
gis evoluta) rufescentia parva (latit. 0,2—-0.1 millim.), deinde pla- 
niuseula et denique biatorina; sporae (lormae maxime solitge in 
hoc. genere) ovoideae (apice infero ant ntroque attenuntae), sub- 
murali-divisae, longit. 0,020—30, crassit. 0,011—14 millim., para- 
vhyses_graeilescentes. Gelatina hymenea iodo. eoerulescens. 
Ben Lawers in Scotia, ad saxa micaceo-schistosa (Jones). 
‚Uhallus. addita. solutione aquesa iodii colore vinore rabescent« ’ 
tingitnr. 
3. Pyrenidium actinellum Nyl. 
Thallus sordide vel obscure olivaceus adnatus maculas par- 
38 (latit. vulge 1—2 millim.) sistens tenuiter stellato-divisus. 
radiis vix nisi apicibus attenuatis diseretis; apotheeia pyrenodea, 
in centıo thalli parce obyia, prominula, perithecio integre nigro 
datit. 0,50-—0,55 millim.); sporae dnae fuscae vel Inscescenter 
oblongae 3-septatac, longit. 0,020-—-24 millim., erassit. 0.008— 
0,010 millim., paraphyses graciles pareae vel obsoletae. 
Ad ealvem (ceretam) in Byxley Hill, Kent, legit cl. Jones '). 
Lichen est quam maxime paradoxus. Apotheciis pyrenoear- 
pis et sporis infuscatis distat a Collemeis, sed textura thalli ac- 
cedit ad Leptogium. In centro fere cujusvis thalli apetheeia in- 
veni; divisiones hujus variant adscendentes vel ereetiusculae 
(crassit. 0,03-—0.09 millim.). Thallus iodo vinose rubescens ?). 
1) Dominos Jones, Crouan eı Norrlin speciebus maxime notabilibus 
attenta investigatione detectis inter exploratores Lichenum eturopaeorum 10- 
diernos sane meritissimos adscribendos esse crederem. 
2) Inter Collemeos citetur adhue Collema furfureum in Ben Lawers (J0- 
nes), alfine Collemati gramuliformi, quod etism in Scotia obvenit (Jones), — 
Leplogium placodiellum dixi L. diffractum Kphb. (Flora 1861, p. 258), quod 
nomen jam afüni Collemati adhibitum fuit,; a Dre. Ripart in Gallia sentrali le- 
cium est. N : 
