138 
39. Graphis streblocarpa (B&l., Mnt. et v. d. B. Jav. p. 48, 
sed corrigenda deseriptio thalli, qui dieitur „lutescenti-fulvus“, 
nam est typice albidus). Sporae 2--4-nae ineolores fusiformi- 
oblongae murali-divisae, longit. 0,065—0,100 millim., crassit. 
0,020—-30 millim,, iodo coerulescentes. — Bogor, altit. 2000 ped., 
ad cort. frequens. - 
40. Gr. elegans Ach. — Altit. 860 ped., ad cort. 
41. Gr. diversa f. cohibens Nyl. Differens a typica praeser- 
tim epithecio angustato parum vel rarius explanato. — Ad corti- 
ces prope Buitenzorg, altit. 1500 ped. Lecanactis planiuscula 
Mnt. et v. d. B. alia est forma bujus speciei polymorphae.-- 
-42. (fr. Montagnei v. d.‘B. — Bogor, altit. 2000 ped., ad 
cort.. . : 
43. Gr. ‚chlorocarpoides Nyk: Similis Graphidi chlerocarpae 
Fee, Nyl: Nov. Gran. 2, p. 83, sed thecae 2(-+-3)-sporae; spo- 
rae demum fuscescentes, longit. 0,055—0,110 millim., crassit. 
0,020—35 millim. Gelatina hymenea passim iodo dilute vinose 
rubescens (sporae incolores iodo non tinetae, at fascescentes coe- 
rulee tinctae). Perithecinm totum (vel infra tenuius) ochraceo- 
luteum, epitheeium leviter sordidum. Est quasi inter chlorocar- 
pam Fee et ehrysenteram Mont. intercedens. — Bogor, altit 860 
ped., ad cort. i 
44. Gr.. hologlauca N yl Subsimilis Graphidi obtectae et dif- 
ferens praesertim thallo crasso gelatinaque hymenea iodo non 
tineta. Thalus opacus glauco-virgscens vel glauco-albicans eras- 
sitie usque 1 milim. Apothecia tota incoloria.. Thecae monc- 
exemplaribus in Stirp. Voges. n. 745 jam anno 1823. Dicit Dominus Tucker- 
man, se sub hoc numero inter 3 specimina data unum vidisse pertinens ad pa- 
rasemam; sed hoc nibil probat nisi errorem facilem anno 1823, nec amplius 
probat, Achbarium sub nomine parasema subsumpsisse disciformem. Anne 
credit Dom. Tuckerman, auctorem Lichenographiae reformatae ess 
rite semperque distinxisse? Certum vero est, Lecideam disciformem Fr. pri- 
mitivam et optime evolutam sistere speciem, cui nomen hoc retinere debui; si 
modo tamguam synonymon eitatur a Mougeot, hocce nihil mutat, „litiera scripta 
manet.“ Aegue certum est, Lecideam parasemam Ach. pro maxima purte, ex 
ipsius herbario, sistere in Suecia valgatissimam meamyparasemam, atque 
insuper Achariuım ad eandem referre rugulosam, quae statum optime evolt- 
tum parasemae Tespicit. Acharius parum novit de terris alienis vel exoti- 
eis, nec enteroleucam dicit nisi eam, quae apothecia habet „intus alba‘ et ea- 
dem „planiuscula‘“ indicat omnino ut in parasema, cui ceteroquin elatochro- 
mam adjungit. Satis sit has res memoravisse, ut sententiae leyi et tis 
inanibus nimiam fidem concedere evitetur. Character ex 'apotheclis planiüs- 
culis vel convexiuseulis nihik constans vel +ertum indicat. Nemina' prime di- 
stinguentia cönservanda sunt. 
