162 
et sensim evanescens. Apothecia'sessilia, juniora margine erassis- 
simo integro cincta, albido-carnea, evoluta ampla, 3—5 mm. lata, 
margine valido erebre undulatissimo einceta, semper pallide car- 
nea, mox superficie plus minusve rugulosa v. subtuberculata. La- 
mina Jodo coerulescens, K aurantia inferne autem in regione 
medullari adjuneto Ca Cl. non tincta. Asei cylindriei. Sporae 
in aseis tantum 2-nae v. 4-nae, uniseriales, evolutae 80 mikr. lon- 
gae et 45 mikr. latae. 
Habitat in montanis ad corticem truncorum annosorum La- 
rieis, pulcherrime supra Bex, ig monte Grand Muveran ad termi- 
num arborum. 
Nuli nisi Lecanorae pallescenti et L. tartareae affinis. A 
priore differt apotheciis amplis valde undulato-crenatis haud prui- 
nosis pallide carneis, et ascis eylindrieis et oligosporis, et ab af- 
finiore posteriore differt: medulla ope K flavicante et adjuncto 
Ca Cl non sanguineo-tineta, apotheciorum margine valde undu- 
lato-crenato, asceis oligosporis et cylindrieis. — Evidenter pro I. 
pallescente d. albo-flavescente Schaer. Enum. p. 79 pro parte ha- 
bita fuit, sed Lichen albo-flavescens Wulf. in Jacgq. Colleet. vol. 8. 
p. 111. t. 5. fig. 1 (1789) in Quercu Robore crescens, apotheciis 
diametro vix 2', mm. attingentibus margine integro cinctis 
flavo-aurantiacis, tantum ob loeum arboreum nec saxatilem a Z. 
tartarea, dubitanter distinetus, a nostra planta diversus est. — Am- 
bitus sporarum ut in Hepp Abbild. Fl. Europ. t. 7. fig. 622, 
3, Liceat de Gyalectae lecideopsis (Mass. Misc. p. 39, 
1856) variationibus quaedam addere. 
Thallus quidem satis constans, tenuissimus, argillaceo-albes- 
cens et continuus, sed apothecia eorumque structura mire lu- 
dunt. Juvenilia leviter tantum e thallo hemisphaerico-emergunt 
et Verrucariam thallo concolorem, se. excipulo omnino thallode 
tectam simulant et diametro 2), mm. aequant; mox dein sen- 
sim sensimque magis emergunt et margo exterior thallodes e ver- 
tice radiatim rimoso-rumpitur in lacinulas 4—6 v. saepissime 5, 
paulo inaequales, quarum apices demum iterum saepe bilobi eva- 
dunt. Hae laciniae dein eo magis peripheriam versus retrahun- 
tur quo margo proprius olivaceo-nigricans et integerrimus cum 
lamina evolvitur, in aliis tamen speeiminibus mox laudato modo 
quasi evanescunt et tantum latere exteriore apotheeia obtegunt, 
in aliis autem, saltem pro parte, diu persistere solent et faciem 
alienam fallacem praebent.. Apotheeia evoluta %ı—*%ı, mm. lata, 
