247 
Animadversiones quaedam circa F. Arnold Lich. Fragm. XIV. 
Scripsit W. Nylander. 
Hie occupamur solum Fragmenti XIV parte secunda, quae 
datur in Flora hujus anni paginis 72—78'), ubi varia obveniunt 
examine attentiore digna aut corrigenda, sicut e sequentibus elucebit. 
Primo animadvertimus nomen Imbr. diffusa (Web.) p. 72. 
Sumitur evidenter sensu erroneo et frequenter adhibito pro Par- 
meliopsi ambigua (Ach.), eui thallus stramineus vel „subvirescens“, 
ut dieit Acharius, qui primus, Japsu singulari, eo ducit tamquam 
synonymon Lichenem diffusum Web. Spieil. Fl. Gottiag. p. 250 
(anni 1778). Licheni vero Gottingensi ibi deseribitur in diagnosi‘ 
color thalli „eonstanter ex glauco albescens“ et in descriptione 
additur „color superne etiam in madida planta ex glauco albescens“, 
Minime igitur est P. ambigua (Ach.), sed pertinet nomen Weberi, 
similiter atque idem Dicksonii (Pl. Cr. Br. III, p. 17, t. 9, £. 6), 
ad Platysma diffusum (Web.)?), quod specie non distingui potest 
a Parmelia placorodia Ach., tanıquam jam determinavi in Lich. 
Seand. p. 106. Accepi quidem a cl. Tuckerman speeimina in- 
scripta „Parmelia placorodia Ach. Tuck. Exs. no. 71, saepincola 
(lichen Acharii) et arboricola“, quorum alia typum Acharianum 
referunt, alia sistunt varietatem vel subspeciem sienofomum (quale 
simile etiam in Gallia oecidentali obvenit) vel transitum in idem 
vel in diffusum, quod forsan ut subspeciem considerare liceat. 
Differt enim haud aliter primarium placorodium (saepincola et cor- 
ticola) anıericanum, quam thallo non isidiello; in stenotomo thallus 
tenuior, ınagis divisus, isidio tenui inspersus. 
}) De prima parte notetur, modo obiter, N. caesiellam Krb., Arn. p. 37, 
esse Lecunoram confragoesam Fr. L. $. no. 283. Forma firmaNyl. est eadem 
vegetior, thallo erassiore. — Diversa species est L. afrocinerea (Dicks.) Leight. 
et omnino mea atrocinerea L. Par. no. 43 (1854), nec nomen Dicksonii per- 
tinet ad corfragosam, ut vult el. Arnold. j in 
2) Primo spermogonia, facile fere sola vera quae auctor invenerit, indi- 
cantur in Th. Fr. Lich. Seand. p. 110. Sunt quidem in PA diffuso magna 
facillima visu (nigra, ut in congeneribus, et protuberantia, ‚sphinetrinoideo- 
giobosa, Jatit. 0,15 millimetri), sed in pareis lichenis speeiminibus a me anten 
visis non obvia; serius autem in herbario ditissimo divi Lenormand speeimina 
spermogoniis munita examinare contigit. Sie etiam in Platysmate glauco 
spermogonia facillime conspieiuntur ubi adsunt, sed raro persistunt in speci- 
minibus herbariorum ob situm in illo genere maıginalem, protrusum, in mar- 
ginibus summis fragilibus. Omnino vero spermogonia frequentiora sunt quam 
apothecia. Constat auctorem Upsaliensem de spermogontis declaravisse „nec 
magni ea duximus" (Gen. Heterol. p. 36), tamen casu ea inveniens apud 
Lichenem diffusum Web., mox non nescit hune esse Plalysma. 
