5347 
Parmelia encausia Ach. Thallus K #, scilieet etiam medulla 
tum leviter flavescens et dein addito Ca Ci leviter erythrinose 
tineta. — Optima, late „centrifuga," ad saxa granitica altit eire. 
1800 metr. j 
P. olivetorum (Ach.) Nyl. Thallus humido statu virescens in 
Lichene vegeto. Medulla Ca Cl erythrinose reagens. — Ad saxa 
muscosa, altit. 1500 metr. 
P. cetrarioides (Del.) Nyl. — Ibidem. 
Haecce vix differt nisi reactione K (Ca Cl) + (nonnihil ery- 
thrinosa) a P. olivelorum, at distinguenda est nomine proprio 
jam eam ob caussam, licet quidem Delise ambas mox commisenit. 
In P. cetrarioide insuper spermatia magis bifusiformia (b. e. medio 
distinetius attenuata) visa sunt.‘) P. perlata optime distat reac- 
tione et spermatiis aliis. 
P. Borreri var. ulophylla (Ach.). Thallus (subtus pallidus) 
humidus virens et medulla hypochlorite caleico erythrinose rea- 
gens. — Ad saxa.prope La Preste, cum sequente. Steriles ambae. ?) 
1) At optime distinguitur valde erythrinosa (CaCl F) P. tinctorum Despr. 
saepius magis macrophylla, spermatiis acieulari-cylindrieis (longit. 0,011—14 
millim., erassit. 0,0005 millim.), de qua specie Despreaux notavit: „Dans tou- 
tes les Canaries oü ce lichen est recueilli et employe& par les Anglais pour 
teindre en pourpre.“ Estlate distributa. Ad eam pertinet P. olivetorum Nyl. 
Syn. L. N. Caled. p. 18. Hic simul obiter notetur, P. glaberrimam Kphb. 
primitivam sistere ?. /atissima, contra P. latissimam, Kphb. esse P. sacca- 
tilobam Tayl. Quae „P. Nilgherrensis“ europaea citatur a me in Flors 
1872, p. 364, nihil est aliud quam ?. ceirarioides, ut ex plenioribug specimi- 
nibus videre potui. 
2) Observetur, Parmeliam BorreriAch. specie omnino differe a P.rudecta 
praeter alias differentias, jam spermatiis valde diversis; sunt in ?. Borreri 
sublageniformja, fere ut in P. Martinicana Ny).; in P. rudecta sunt acicu- 
lari-eylindrica duplo longiora et tenuiora. — Male quoque olim, ut formam 
flavescentem recedentem P. Borreri, attuli eximiam speciem Mexicanam datam 
in coll. Bourgeau no. 1361. Dicatur P. praesignis; accedit facie ad P. tenui- 
rimem Tayl., a qua specie differt thallo Ilavido vel glauco-flavido et medulla 
bene erythrinose reagente; sporas habet longit. 0,014—16 millim., erassit. 
0,007—9 millim.; spermatia tenella utrumque versus apicem fusiformi-ineras- 
satula, medio ita tenniore, longit. eireiter 0,006 millim., erassit. vix 0,0005 
millim. superante. — P. negala Nyl. estea, quae datur in eoll.Lindig N, Gran. 
no. 735 et quae differt a P. rudecta Ach. thallo firmiore et medulla Ca Ci—, 
receptaculo magis rugoso sporisque longioribus (longit. 0,018—21, erassit, 
0,009—0,011 millim.; in P. rudecta eae sunt breviter ellipsoidese, longit. 
0,014—18, erassit. 0,0090,012 millim.). Etism spermatia sunt longiors in ?. 
negata. In P. Borreri sporae sunt longit. 0,014—15 millim., crassit, 0,008— 
0,041 millim, 
35* 
