186 



(Method, p. 179) omniuG seusu Fr., Nyl, Th. M. Friesii clare et 

 pure descripsit, sed postea Lecanoram epanoram (Lich. Univ. p. 

 377 et Syn. p. 161) cum apothfeciis alien-is commixtara (quae Leeanorae 

 jt)o?|/^roj)Qeadscribeudasutit, exci. Th. M. Fr. I.e. p. 257) circumscrip- 

 sit, unde cl. Hepp^qulfehlnBi Synoy>sia inter opiei»a Achariana coram 

 habuit priD^itivum Lichcnem epanormn cnmLecanora Gisleriana con- 

 fundere potuit. 



Habitat ad saxa talcaceo-sc his tosa ad viamprope 

 Intschi inter Altorf et St. Gotharduui Helvetiae, 

 n n d e s p e c i m i n a bona i t e r u ni m e c u ra c o m m u n i c a v i t 

 cl. Ant. Gisler sen., prof. Altovfensis. 



2. Callopisma (sect. Fyrenodesniia) aspicilioides Miill. Arg, 

 Thallus late effusfts, tenuissinie tavtareus, lavato-laevigatus, rimo- 

 so-areolatus, ochraceo- v. argillaceo- cinereus, bypothallodistincto 

 destitutus; apothecia punctifornna, dein ^ v. raro 5^ mm. lata, 

 omnino urceolari-depressa, discus ater, madefactus atrofuscus, 

 semper concavo-depressus, nnrgo diu indistinctus, demumhincinde 

 leviter intumescens, omniuo cum thallo concoior v. subinde levi- 

 ter nigricans; lamina fulvescens, epithecium olivaceo-fuscescens, 

 hypothecium incolor v. leviter fuscescens; paraphyses tenues 

 subconglutinatae; asci 8-spori, oblongo-obovoidei; sporae polari- 

 dyblastae, hyalinae, 12 — 15 // longae, duplo longiores quam latae 

 utrinque rotu'ndato-obtu&ae. 



Primo intuitu oculis nudis facillime pro Lecanora flavida 

 Hepp (AspiciUa micrantha Korb.) habenda est, sed discus minus 

 ater et fere omnino immarginatus magisque impressus. Speci- 

 mina sicca dein, praesertim K leviter rubefacta, adeo perfecte 

 siniiliter sicca Aspiciliae stiaveolentis Korb. s. Urceolariae sua- 

 veolentis Ach. ap. Scbaer. (fide specim. Schaer. e monte Grimsel) 

 simulant, ut una ab altera sub lente distingui nequeat, niade- 

 facta tamen statim in eorecedunt, quod planta Schaereriana (ante 

 multos annos collecta) suaviter Violam spirat, Gisleriana autem 

 plane inodora, et praesertim quod discus prions distinCte rubes- 

 cit, posterioris autem obscure fuscus remanet. — Thallus K non 

 subito, sed insequente die tantum distincte rubescit, lamina autem 

 tota colore K neutiquam mutatur. Sporarum dissepiraentum saepe 

 tenue v. subtenue, subinde tamen crassnm et loculi turn poro 

 araplo conjnncti sunt. — Habitu ad Lecanoram variabilmt v. 

 mhimmersam Nyl. in Flora 1868. p. 164 accedere videtur. 



Habitatad saxa granitica vail isModeranerthalHel- 

 vetiae, infra H olzern:! eg. et coram, cl. prof. Ant. Gisler. 



