T 



396 



II® Modo Friesiano Dr. W. contendcrat, perperam dictum 

 fuisse, Lichenes nutrimentum haurire ex atmosphaera; „reau 

 pluviale — coutribue au moins pour une part egale a leur nutri- 

 tion." Wedd. — Animadverti, atmosphaera necessario etiam pluviam 

 concipi, hancque aquam materiam prope omnem alentem offerre. 

 Omnino igitur errans et inutile erat inventum Weddellianum. 



Ill" Pro certo dixerat auctor, Lichenes silicicolas niimquam 

 Jamais'* occurrere supra substrata organica. Nunc in GreviUea, me 

 monente, sese corrigens fateturdicendum fuisse: numquamvel fere 

 numquam („neYer or almost never''). Tamen hoc nequaquam satis est. 

 Acharius etFries, quos de hac re consuluit, nihil quidem docent ; 



at jam apud Schaerer videre potuisset, Lecideam geographicam 

 supra Rhododendron lectam fuisse et Lecanoram gibbosam ligni- 

 colam citatam in Nyl. Lich. Scandin. p. 154. Lichenes vero dili- 

 gentius investigati fuerunt solum post annum 1860, unde sequi- 

 tur scripta recentiora vel decenii ultimi praecipue consulenda 

 fuisse. Facile tum perspicere licuisset, plurimos Lichenes silici- 

 colas (praesertimque ipsas Lecanoram gibbosam^ Lecideam geo- 

 ^ropAiramet Z,eoi&amcow%Mam, quascl. Weddell speciatim desig- 

 navit tamquam unice silicicolas) etiam supra cortices emortuos aut 

 ligna vetusta nee nimis raro (sed per centena exempiarialegenda) 

 obvenire. Atquehocsi non frequentius observatur, facile pendetare, 

 illos Lichenes vegetatione tarda et longissima uti et vix ullibi, snltem 

 in Europa, truncos arborum per seriem productam annorum con- 

 servari intactos, saxicolis ut substratum offerrent ligneum durum 

 conveniens vel quasi lithoideum; observatur quidem ex, gr.Leci- 

 dea cmtigua interdum super cortices et ligna annosa in terris 

 ubi adhuc talia diu incolumia manent. Quod Domino Weddell 

 forsan non placet, nam opinionem suam siliceam paratam habuit 

 et observationes seriae ei inimicae videntur („like an enemy"). 



IV ** Ibi repetitur illud, me oxalatem calcicum indicavisse 

 ut characterem omnium Lichenum, citatque auctor adversaries 

 Nyl, Syn. p. 4, ubi solum qaaestio est (quod caute praetervidet) 

 dehoc oxalate tamquam charactere Lichenes distinguenteaFungis 

 h. e. de Lichenibus inferioribus ad Fungos accedentibus; quod 

 pluries in commentariis variis explicavi, nam inter „impetus" 

 Friesianos idem jamdiu atfulsit. 



V® Equidem dim paucos Lichenes horti Parisiensis Luxem- 

 bourg (pro magna parte tunc destruendi) enumeravi ea sola 

 mente ut patcret, quae species in media urbe maxima in horto- 

 que ibi bene sito crescere possent ; quod nihil comparandutt^ 



