248. . 
Lecanora laevala (Ach.), Lecanora farinosa Flk. et Lecidea pun- 
gens Krb. propriae species sunt distinetae. Negare hoc possunt 
solum inexperti et principia in scientia a me stabilita adhibere 
non valentes. 
Lecanora biloculata diei possit Leightonii Lecidea „polospora* 
(nomen ineptum). Sit Lecanora. Sporae longit. 0,015—-18 millim., 
erassit. 0,008 millim. 
Lecidea albocoerulescens var. alpina Schaer. est L. phaeenterodes 
Nyl. in Flora 1875, p. 363, facile differens jam hypothecio alio 
ab omni L. contigua. 
Ad Lecideam ternariam in Flora 1877, p. 232, determinatam 
animadvertatur, adesse etiam var. 3-septatam comparandam 
L. milliariae, sporis longit. 0,016—22 millim., crassit. 0,005—6 
millim., jodo theeis peristenter coerulescentibus. In Gallia 
(Lamy) et in Hibernia (Larbalestier), illa saxicola, haec musei- 
cola. 
Lecidea Gagei {Sm.) Hook. est L. lenticularis apotheciis rufe- 
scentibus vel pallidis, qualis in Hibernia variis locis lecta (a 
Gage, Taylor, Larbalestier). 
aqua sensim dissolvi et amitti, quod idem valet de lichenohyphis et de pa- 
rietibus sporarum. — Seriptorem inexpertum loqui vidimus de „hyphis amy- 
lo faretis“, quod omnino est ineptum, nam indicaret filamenta cava amylo re- 
pleta, quum lichenohyphae ibi respectae nihil continent vel cavitatem suboblite- 
ratam hahent, sed reipsa materia licheninosa fere sola constitutae sunt. Quoad goni- 
dia animadvertatur, inexpertum eundem seriptorem repetere (Th. Fr. Lich. Scand, 
p. 12 ) quod facili negotio invenit apud alios, seilicet gonidiorum „membranam 
acido sulphurlco et solatione iodeto-kalieo-iodina colorem hyalinum in viols- 
ceum vel coerulescentem mutare;'‘ tamen cuique texturas Lichenum attente 
examinanti constat, permultis eorum parietem gonidialem etiam iodo solo mox 
violascentem vel violaceo-rosellum sumere colorem (exempla offerunt: Zeca- 
nora varta, anopta, Lecidea Cadubriae, anoptoides, obscurella, ete.). Atque 
quod adtinet ad originem gonidiorum in thallo ipso, notefur adhue, hocce ele- 
mentare .esse et mox elucere saepissime primo aspectu sectionis thallinae (ut 
in figuris Nyl. Syn. t. 1, f. 3 et 4; dein in f. 6 gonidia similiter in cellulis in- 
elusa conspieiuntur nec fieri potest ea foris intrare, sed manifeste orta sunt 
in his eellulis, sieut idem exprimit suo modo el. Tulasne in Mem. Lich. p. 
92:, dans ces cellules s’engendre de la chlorophylle“ de Endecarpo miniate, 
Lichene gonidimioso. — Gonidimia hymenialia in pyreniis ante thecas oriri 
jam in Prodr. Lich. Gall. Alger. p. 179 notavi, ea aliunde adducta fingere 
possunt solum erroribns vel inventis schematieis dediti. — Facilem observationem 
in natura oblatam thallorum nascentinm supra memoravi. Addere vero con- 
venit, thallos adesse, qui per totam vitam conservant structuram illam initia- 
lem, lichenohyphis praedominantibus hypothallinis vel prothallinis. Exem- 
plum tale optimum sistit genus Crocynia. 
