439 
‘Ad truncos et ramos arborum, frequens et plerumque 
large fructifera, differens a typo receptaculo apothecii firmiore 
non soredioso-dissoluto, marginibus loborum thalli non soredia- 
to-limbatis, superficie thalli plus minus ruguloso et inaequali, a 
punctis sorediosis albis psendocyphelloideis frequentissime ad- 
spersa. (Huc pertinet verisimiliter Parmelia subaeguans Nyl. 
Lich, Capens. in Linnean Soc, Journal 1876, vol. XV., planta, 
secundumm notas diegnosticas ab auctore datas, ut species nova 
vix agnoscenda). 
Medulla denudata hypochlorite caleico rubescit, sed 
non in omnibus speeiminibus. Sporae ellipsoideae, hyalinae, 
long. 0,018—019, erass. 0,009—-0,011 mm. — 
Forsan species propria. 
27. Parmelia taraclica Krph. sp. n.; Parmelia congruens Ach. 
Nyl. olim in litt. ad Krempelh. 
Thellus stramineus, membranaceus, versiformis, irregu- 
lariter vel orbiculariter dilatatus, subtus fuscescens, rhizinis 
brevibus consitus, laeiniae planas, sinuato-pinnatifidae, imbri- 
catae, marginibus crenatis, hince inde protensae, multipartitae 
deinque angustae et convexae et implexae; apothecia sparsa, 
sessilia, primum clausa, dein urceolato-scutellata, margine inte- 
gro, disco fusco aut hepaftico; sporae 8nae, minutae, ellipsoi- 
deae, simplices, hyalinase, long. 0,008, crass. 0,006 mm.; para- 
physes breves, firmae, grumosae, non bene Conspicuae, cApitu- 
lis fuscescentibus. 
Medulla thalli denudata hydrate Kalico ex aurantiaco 
rubeseit. 
Regiones alpinae Andium, ad terram, inter gramina. 
Sine dubio species bona, non commutanda cum Parme- 
lia congruente Ach., quacum similitudo adest tantum exigua. 
(Continuatur.) 
