^ 

 -^ 



\ 



266 



U08U9, ante Imum marginem saepe brevUer atro-ciliatum tamen 

 expallens et nudus; apothecia primum podicellata parra et pro* 

 funde urceolata, dein subplano-aperta, margine tenuissimo sub- 

 isidioso-pulveraceo cincta, in dorso laevi excipuli similiter isi- 

 dioso-scabrata, demum usque 5 mm. lata, discus fuscescenti- 

 pallidus V, pallida virenti-fuscescens; lamina tota cum hypo- 

 thecio et epithecio hjalina v. subhyalina, asci breviuscule late 

 obovoideij 8-spori ; sporae magnae, 32 — 38 ft longae, 15 (t latae, 

 valde pachydermeae. — Thalio tenui, albido, apotheciis quam in 

 congeueribus multo pallidioribus et simul sporis pro genere 

 iiiagnis valde distincta est. Juxta P. mbrugaiam Krplh. ExoL 

 Flecht. p. 320 et P. leucopin ejusd, Lich. argent, p. 9 inserenda 

 est. — Habitat corticola prope Caracas: cl. Dr. Ernst (sine no.). 



183. Parmelia urceolata Eschw. in Mart. Icon. sel. p. 23 

 t. 13 f. 1. 



V. sorediifera Mull. Arg., thalii margines adscendentes valde 

 undulato-crispi, ad ipsum marginem incrassatum capitate- et 

 mox confluenter limbato - sorediigeri, (turn vulgo sterilis), 

 lobi subtus versus marginem parcius ciliigerum albi v. etiam 

 fere undique subtus albi. — Crescit in silvis prope Petropolin 

 Braslliae cum var. sequente, planta norniali speciei, P. crinita 

 Ach., P. latissima F^e, et variis formis similium P. perforatae 

 Ach. et P. perlalae. 



V. nuda Miill. Arg., thallus ciliis marginalibus destitutus, 

 margine undulato-crispus et breviter dactyloideo-dissectus, la- 

 ciniolae capitato-sorediigerae. — Crescit cum var. praecedente. 



V. cladonioides Mull. Arg., dense caespitose crescens, laciniae 

 primariae normales, parce nigro-ciliatae, subtus pro parte ni- 

 grae, ultimae subtus albidae divergenter et intricatim mulli- 

 partitae, lobuli varie breviter corniculati et subtubulosi (in 

 specim, viso copiose spermogoniferi). — Crescit cum duabus 

 varr. praecedentibus : cl. Deventer. 



184. Parmelia sterilis et misera a cl. Prof. J. Brun ad PopuU 

 albae ramulcs prope El-Arisch et Alcazar, in territorio raaroc- 

 cano lecta, in Lich. Beltr. n. 106 a6 Parmeliam abe$$imcamKrp\li, 

 relata, nunc iterum cum recentioribus et optimis speciminibas 

 texanis comparata clare differt et ad P. hypotropam Nyl. Syn. 

 p. 378 referenda est. Thallus quam in P. abessinka distincte 

 netuior, subtus multo albidior et rhizinis rigidis valde sparsis 

 tantum nee medio indumentum formantibus praeditus et bine 

 inde subreticulato-rugulosus et margine saepe rigide ciliatus 



