7 
Forsan Lecanora lusca jungenda sit ut subspecies spermatiis 
paullo longioribus cum L.subdepressa Nyl. 
Lecanora prusechoides * melacarpoides Nyl., thallo albido- 
coerulescente, apothecüs nigricantibus vel nigro-coerulescentibus. 
Epithecium coerulescens. Forsan propria species. Lecta juxta. 
aquam in saxis littoris marini insulae Noirmoutier (Vendee) a 
el. Viaud-Grand-Marais. 
Lecidea prasiniza Nyl. optima datur in Zw. L. 592. Var, 
prasinoleuca Nyl. apotheciis livido-albis vel albidis in Zw. L. 
591 et 593. — L. mierocoeca Krb. arcte affinis differt a L. prasi- 
miza praesertim apotheciis aliter coloratis, dilute subluteo-testa- 
ceis, et magis convexis vel subglobosias. 
Inter innumera „judicia certa® Friesiana inutile fere sit 
referre Verrucariam gelatinosam Nyl. Pyrenoc. p. 21, ibi definitam 
solum esse ex specimine ipsius Acharii desceripto in L. U. p 
283, Syn. p. 93, nullo tunc alio specimine viso,. Ita V. gelatinoa, 
Ach. et Nyl. est omnino una et eadem, Si deinde alia „gela- 
tinosa“ (Fr. fil,) descripta sit, etiamsi hoc fiat fide speciminis 
cujusdam Achariani, ut affirmatur, hocee posterius evenit et 
probaret tontummodo, „specimina originalia“ diversa duas 
sistere species, quod apud auciores frequenter contigit, at non 
impedit quominus Friesianam „gelatinosam“ dicere oporteat 
Verrucariam confusam Nyl.,‘ tamquam antea monui (ef. Stzb. 
Lich.hyperb. p. 54). 
Verrucaria fartilis dieatur prope Cauterets in Pyrenaeis cen- 
tralibus leeta (a cl. Lamy) super saxa calcarea, vix differens 
a V. subviridicante Nyl. in Flora 1877, p. 566, nisi praesertim 
sporis majoribus. Thallus albidus tenuis rugulosus; apotheeia 
in verrucis thallinis (prominentiis convexis latit. 1 millim. vel 
nonnihil minoribus) inelusa, pyrenio subdimidiatim nigro ob- 
ducto et non nisi ostiolo denudato; sporae Snae incolores elli- . 
psoideae murali-divisae, longit. 0,065—88 millim., crassit. 
0,038—48 millim. — Addatur quod V. subviridicans solum statu 
recenti nonnihil vireseit, in sicco albidus evadit sieut V. farlihs 
et forsan ambae ad unam pertineant speciem, cujus subviridieans 
sisteret subspeciem (sporis longit. 0,046—70 millim., crassit. 
0,024—30 millim.). 
Observetur hac occassione, hypothallum in thallis squs- 
mulosis, squamulis substrato adpressis vel adnatis, sicut in 
Lecanora fuscata, smaragdwla et analogis parum esse evolutum, 
numquam ambitum squamularum etiam maxime juvenilium 
