84 
236. Pelligera ulcerala Müll. Arg. L. B, n. 172 nune loco 
primitivo cum apotheciis a cl. Puiggari lecta est. Habitus 
plantee completae cum P. rufescente v. spuria convenit, sed apo- 
theeia adscendentia paullo minora, thallus magis obscuratus, 
magis rotundato-lobatus et ante marginem peeuliariter ulcerato- 
maculatus. Sporae non omnino maturae circ. 36 y longae ei 
3-4 p latae. — Species proxima est P. lepioderma Nyl. Syn. 
p. 325 (fide Lind. n. 2559), quae fere eodem modo ulcerata est, 
quae autem a nostra leviter statu sterili differt: thallo tenuiore 
3/,,—/,, mm. erasso, strato infimo medullari non incrassato et 
laciniis magis subintegro-oboyatis. — Prope Apiahy Brasiliae 
merid.: Puiggari n. 1184, 
237. Ricasola Faxinensis Müll. Arg.; thellus parvulus, la- 
ciniae sinuato-lobatae ut in R, dissecta v. minore, sed breviores 
magisque glaucescentes, undique subfissurino- et subreticulato- 
inaequales (ut in Parmelia saxalili), et hinc inde obsolete scro- 
bieulatae, firmae, subtus dense subatro- v. fusco-rhizinosae, ad 
marginem pallidiores; apothecia submarginalis, 2—4 mm. lata, 
concava, margo adscendens et acutus, subincurvus, mox obtuse 
erenulatus, non foliaceo-lobatus, extus fere omnino laevis, discus 
atro- v. brunneo-fuscus, partes exteriores ut in R. sublaevi Nyl, 
st sporae angustiores, cire. 65 u longae, 3'/, » latse, 4-loculares. 
— Facies infera thalli ut in R. Casareitiana Nyl. in Prodr. Nov. 
Gran, p. 21 not. (exelus. syn. De Not., descriptio enim Stielae 
Casareitionae De Not. Stiet. p. 18 s. 158, ad R. erosam 8 lasvem 
Müll. Arg. L. B. n. 178 pertinet), a qub jam primo intuitu 
colore magis glaucescente, lacinüis profundius et obtusius sinuato- 
lobatis, disco brumneo v. nigricanti-fusco et superficie thalli 
distinguitur. — Habitat ad truncos muscosos prope Faxine in 
prov. San Paolo Brasiliee, cum Lenormandine Jungermenniae: 
Puiggari n. 253 (1880). 
238. Stielina quercisans Nyl. Syn. p. 344. 
v. trichophora Müll. Arg.; thallus normelis; apothecia in 
eodem thallo hispidula, pubescentia, puberula, v. majore pro 
parte glabre, demum fere omnia glabrata. Beliqua bene cum 
specie quadrant. — Apothecis saepe non minus hispidula quam 
in $t. Lenormandi et ejus var. laevi, sed thallus omnino est S% 
quereizantis. — Prope Apiahy Brasiliae merid.: Puiggarin. 1314. 
239. Sticla laciniala v. bolivians Müll. Arg.; Shicla boliviene 
Nyl. Animadv. in Lich. Sprucean, p, 71, spotheciorum pili qui 
adsunt, et qui et copia et longitudine valde ludunt, saepeque 
