457 
22, Verrucaria caesiospila Anzi Symb. 23, L, Langob, 364, est 
mea P. inlegra * iniegrella sporis minoribus, longit. 0,018—24 
millim., crassit. 0,010--14 millim,, 
23. Verrucaria fuscocuprea Nyl. in Flora 1874, p. 318, etiam 
oecurrit forma (rimosior dicenda) thallo rimoso una cum typo 
thallo non rimoso obveniens. in Transsylvania (Lojke). In V. 
clopimoide Anzi (Aru.L. Exs. 723) arcte accedente thallus cupreo- 
umbrinus. 
24. Verrucaria incava’a Mudd. vix distinguenda est a V. cal- 
eivora Nyl. Pyrenoe. p. 27, V. sepulla (plana) Kphb. (sed ipsa 
V. sepulta Mass. ostiolis parum conspieuis vel etiam palle- 
scentibus satis differt), - 
25. Verrucaria chlorolica Ach. sat solita nominatur „Ss, atrala® 
a Muell. (mierogonidiologo) in Flora 1867, p, 437, thallo nihil 
„leprosi“ nihilque „atrati“ habente, sed est thallus obseure oli- 
vaceus, opacus, tenuis, subrimulosus. Sporae longit. 0,016—18 
anillim,, erassit. 0,004—5 millim. 
26. Verrucaria Mori Rehm. in hb. Lojka. Similis Verruca- 
riae epidermidis, sed sporae 3-septatae (longit. 0,015—18 millim,, 
erassit. 0,005—6 millim.). Paraphyses adsunt breviuseulae 
molles artieulatae tamquam in P. sudmicante, — Super corticem 
Mororum in Austria inferiore (Lojka). 
27. Thelopsis Lojkana (Poetsch in hb. Lojka sub Sagedia). 
Thallus facie eaesius, tenuissimus, subleproso-obducens (non 
verus); apothecia pyrenio integre nigro (latit. 0,5 millim.), con- 
vexa, prominula, epithecio profunde intruso; thecae hecafo- 
sporae,. sporae fusiformes 3-septatae, longit, 0,020—25 millim., 
erassit, 0,0085—-00045 millim. Iodo gelatina hymenialis dilute 
coerulescens, dein subfulvescens (thecae magis tinetae), — Bu- 
pra saxa calcarern umbrosa circa balneum Ischl in Austria su- 
periore (Lojka). — Thallus verus videtur seytonemeus vel ad 
thallum verum pertineat Scytonema sparse repens super Saxum. 
Pyrenium in lamine tenui visum fuscum est. 
28. Quoad nomen Gessicurtia silacen F&e (quae species haud 
rara in lateribus rupium suboceultis sylvae Fontisbellaquei) 
observetur, id mutandum esse et dieendum: G. silicea, nam 
nihil hie „silacei“ adest (silaceus adjectivum habet sensum eun- 
dem ac si diceres: ochraceus). 
29. Dominus Schnetzler (in Bull. Soc. Vaud. des Se. nat. 
XVU, 84, p. 13), novus adhuc prodiens assecla sero veniens 
schwendenerismi, tamquam observationis rite factae credibi- 
