538 
seny (Lojka). — Species eximia proxima Heppiae purpurascenä 
Nyl, quae thallum habet tenuiorem, apothecia purpurascentis, 
sporas majores eic. Sed in H. ienebrata etiam thalamium passim 
purpuraseit ei; quoque invenitur passim sub thallo pigmentum 
purpurascens (quod K violaseit), 
5. Lecanora castanoplaca. Sie nominetur thallus sterilis casta- 
neus vel aquilinus placodiiformis, sat tenuis, intricate et sub- 
imbricste congestus, ambitu radiante arcte adnato, radiis con- 
tiguis (latit. 0,2--0,3 millim.). Steriginata pauei-artieulata, arti- 
eulis turgidulis; spermatia oblonga, loungit. 0,003—4 millim., 
erassit. 0,001 millim. vel nonnihil erassiora. Forsan pertinet ad 
stirpem Lecanorae sophodis, sin sit Physcia, — Super saxa gneis- 
sacea in Transsylvania (Lojka no. 2324). 
6. Lecanora elaeoplaca. Etiam sterilis modo visa, thallo oli- 
vaceo deplanato, toto adpresso, areolato-diffracto et rhagadioso, 
ambitu lobato-radiante, divisionibus planioribus latioribusque et 
rhagadiose inter se discretis, — Super saxa siliceo-argillacea 
prope Budapest (Lojka). — Forsan affinis priori, sed incerti 
adhuc generis. Thallus humido statu viret. 
7. „Lecanora melanophaea Fr. (Urceolaria Oederi Schaer.)“ 
Muell. est omnino L. cinereorufescens f. diamarta Whlnb. 
8. Lecanora erysibe * submundula Nyl. Thallus pallido-cine- 
rascens tennis subinaequalis, minute areolato-rimulosus; apothecia 
carneo-lutescentia, demum convexula (latit. 0,5 millim. vel 
minora), juniorg marginata margine fuscescente; sporae fusiformi- 
oblongae, 1-septatae, longit. 0,011—16 millim,, erassit. 0,0035-—45 
millim. — Supra saxa calcarea circa Thermas Herculis in 
Hungaria (Lojka). — Vix nisi varietas L.erysibes, thallo pallido 
subsquamuloso-areolato firmulo. Sporis aliguanto majeribus 
differt et paraphysibus a L. proteiformi. var. sylvestri (Ara) vel 
umbratica Arn, (sporis longit. 0,009—0,012 millim., erassit. 
0,003—4 millim.); sed „proteiformis® sensu massalongiano etiam 
erysiben compleetitur atque revera illa, meo sensu, modo est 
subspecies hujus (erysibes). Sub erysibe etiaın disponendae sunt 
detractula Nyl, in Flora 1875, p. 444, et subcaesia Nyl,, sed ipsa 
albariella Nyl. ut var, sub 1. proteiformi sensu definitiore hie 
indicato. 
9. Observetur, Pertusariam bryonikam (Ach,) thallum passim 
habere albo-sorediosum, quae soredia CaCl erythrinose reagunt. 
Apothecia pallescentia (primitus sunt pallida) similem reactionem 
praebent. 
